المعاد في ضوء الدين و العقل و العلم - المحسني، الشيخ محمد آصف - الصفحة ٦٧ - ٢٤ - البدن البرزخى
است كه از آن به قالب مثالى يا به زبان روز «پريسپرى» تعبير مىشود، كه دانشمندان بشرى اشعه آن را نيز به وسايلى مشاهده نمودند. دركتاب المذهب الروحانى نوشته عبدالله اباحى كه از دانشمندان معاصر به شمار مىرود راجع به چگونگى جسم ثابت و تاريخ كشف آن چنين مىنويسد: «اين معنى با آزمايش و تحقيق ثابت شده استكه انسان از سه چيز تركيب يافته: اول نفس عاقله، دوم جسد مادى و غليظ كه روان براى اتمام مقاصد معنوى مدتى در آن قالب متمركز شده است، سوم جسم روحانى و آن جسمى است لطيف و رابط بين نفس عاقله و جسد مادى، و چون مرگ فرا رسد نفس عاقله لباس مادى و خشن را از خود خلع نموده و تنها جسم روحانى از وى باقى مىماند وآن مركب است از ماده بسيار لطيفىكه از شدت سبكى و لطافت با هيچ يك ازحواس ظاهرى درك نمىشود و واسطه در رساندن تأثيرات خارجى ازمجراى حواس ظاهرى مىباشد و متقابلًا تصميمات روح را به جسم مىرساند و مخصوصاً در سال ١٩٠٤ اشعه اين جسم ثابت در خارج از بدن براى دانشمندان كشف شد، و دكتر شاربانتى مجموع تجارب و آزمايش هاى خويش را در اين باره در ماه كانون اول[١] (١٩٠٣) به اكادمى علوم فرانسه پيشنهاد نموده است. آنگاه در باره خصوصيات اين جسم مىنويسد: «اين اول جسم روحانى از نفس عاقله هرگز جدا نمىشود و پيوسته ملازم و همراه او مىباشد چه در قالب كثيف مادى و دنيوى باشد و خواه پس از مرگ اين جسم آلتى است براى كارهاى روح ... صورت آن جسم همان شكل بشرى خود انسانى است. و حقيقت آن جسم بر ما پوشيده است. كاميل فلاماريون در يكى از نوشته هايش از اين جسم به نام «جسم فلكى» يادكرده و چنين مىنويسد: «اتصال روح به بدن به وسيله جسم فلكى استكه پس از مرگ هم او را نگه مىدارد».
دانشمند ديگرى نيز در اين باره بطور تفصيلى سخن مىگويد: «پريسپرىكليه مكتسبات
[١] - المذهب الروحانى، ص ٤٥.