دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٨ - سه موارد ديگر

بزرگ تأييد كرده‌اند و مخالفت‌كنندگان نبايد در مقابل علما بِايستند.[١]

در عين حال، بر پرهيز از خرافه و سوء استفاده نيز تأكيد كرده‌اند:

... منتها مراقب باشيد خرافات را با آن نياميزند. من شنيده‌ام لابه‌لاى اين زوّار، افراد فرصت‌طلبى مى‌آيند، يكى خود را مأمور امام زمان معرفى مى‌كند، يكى مى‌گويد نايب خاصّم. ديگرى بشارت ظهور مى‌دهد و مردم را گول مى‌زنند و سركيسه مى‌كنند.[٢]

٢. رفت و آمد برخى از علماى گذشته چون فيض كاشانى (م ١٠٩١ ق) و فرزندش، و نيز شيخ بهايى (م ١٠٣١ ق) و محمّدتقى مجلسى (م ١٠٧٠ ق) به اين مسجد و در دوران معاصر رفت و آمد تعدادى از مراجع و علما به اين مكان، قابل توجّه است و مى‌تواند مستند مطلوبيت انجام يافتن چنين عمل عبادى‌اى قرار گيرد.[٣]

آية اللَّه صافى گلپايگانى فرموده‌اند:

علما و بزرگان ما همه به مسجد جمكران افتخار مى‌كردند. مرحوم پدرم- رحمت اللَّه عليه- پياده به مسجد جمكران مى‌رفتند. در آن زمان، اسب بود و بعضى به ايشان اصرار مى‌كردند كه شما سوار بشويد. مى‌گفتند: من مى‌خواهم پياده باشم.

اين كار را با كيفيت خاصّى انجام مى‌دادند.[٤]

و نيز فرموده‌اند:

---

[١]. ماهنامه پاسدار اسلام: ش شماره ٣٨٥- ٣٨٦ ص ٢٠.

[٢]. همان جا.

[٣]. در پاورقى كتاب تاريخ قم با تحقيق: محمّدرضا انصارى قمى( ص ١١٣)، دست نوشته علم الهدى فرزند فيض كاشانى( م ١٠٩١ ق) اين گونه آمده است:

« في سنة ١٠٨١ در جوار والد، مولانا حجّة اللَّه فى العالمين- روحى فداه- مشرّف شديم به حرم اهل بيت- صلوات اللَّه عليهم-، و بعد مشرّف شديم به زيارت مسجد مقدّس جمكران كه از مضافات قم المشرفة مى‌باشد. حقيرِ فقير شنيدم از والد مكرّم- روحى فداه- كه مولانا شيخ محمّد بهاء الدين عاملى- عطّر اللَّه مرقده- و مولانا حضرت علّامه آخوند ملّا محمّدتقى مجلسى- عطّر اللَّه مضجعه- به اين مكان مقدّس مشرف مى‌شدند».

[٤]. ماهنامه پاسدار اسلام: ش ٣٨٥- ٣٨٦ ص ٢١.