دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٥ - وفات

اعلام بدارى كه آنچه را گفتم، گويى حق نمى‌دانى؟

گفتم: نزد من همين گونه است.

به من گفت: اى شيخ! پروا كن و من تو را حلال نمى‌كنم، كه اين سخن را از من بزرگ مى‌شمارى؟

گفتم: سَرور من! مردى كه خود را همراه و وكيل امام مى‌داند و اين سخن (برترى ابو بكر بر على) را بگويد، خنده‌دار و شگفت‌آور نيست!؟

شيخ ابو القاسم به من گفت: به جانت سوگند، اگر دوباره بگويى، با تو قهر خواهم كرد.

آن گاه با من خداحافظى نمود و رفت.[١]

٦٥٤. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از محمّد بن حسن بن جعفر بن اسماعيل بن صالح صيمرى‌[٢]-: شيخ ابو القاسم حسين بن روح در ذى حجّه سال ٣١٢، از بازداشتگاهش در سراى خليفه عبّاسى (مقتدر)، نامه‌اى به شيخ ما ابو على بن همّام فرستاد و ابو على آن را براى من خواند و به من فهماند كه ابو القاسم از سخنش در آشكار نكردن [لعن شلمغانى‌] باز گشته است؛ زيرا در چنگال و زندان عبّاسيان بود؛ ولى اكنون به آشكار كردن آن، فرمان داده است؛ زيرا [از سوى ناحيه مقدّسه به او اطمينان داده شده و] ديگر بيم و هراسى ندارد و در امان است، و به حمد الهى پس از مدّت كوتاهى آزاد شد و از زندان بيرون آمد.[٣]

٦٥٥. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از ابو نصر هبة اللَّه بن محمّد كاتب، نتيجه دخترىِ ابو جعفر عَمرى-: قبر ابو القاسم حسين بن روح، در محلّه نوبختيان در دالانى است كه خانه على بن احمد نوبختى در آن قرار داشت و به تپّه و راهى ديگر و پل شوك [بر روى دجله‌] راه دارد.

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٨٤ ح ٣٤٧، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٦.

[٢]. نام وى در منابع رجالى نيامده است.

[٣]. الغيبة، طوسى: ص ٤١٠، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٢٤. نيز، براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٤ ص ١٥٦ ح ٦٦٩.