دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨ - سخنى در باره سروران اهل بهشت

سخنى در باره سَروران اهل بهشت‌

احاديثى كه ملاحظه شدند، هر چند از نظر سند، معتبر نيستند، ولى در منابع معتبر شيعه و اهل سنّت آمده‌اند. آنچه در اين احاديث قابل تأمّل است، اين است كه حمزة بن عبدالمطلب و جعفر بن ابى طالب، در كنار پيامبر صلى الله عليه و آله، امام على عليه السلام، فاطمه عليها السلام، حسنين عليهما السلام، و امام مهدى عليه السلام، «سَروران اهل بهشت» ناميده شده‌اند و لذا ممكن است تصوّر شود كه آنان در فضيلت، همسان با اصحاب كسا هستند و بر ساير اهل بيت عليهم السلام يعنى اجداد امام مهدى عليه السلام تا امام حسين عليه السلام برترى دارند؛ ولى با توجّه به دو نكته معلوم مى‌شود كه اين تصوّر صحيح نيست:

اوّلًا: سيادت و سَرورى اهل بهشت، يك امر نسبى است. از اين رو در احاديثى ديگر، افراد ديگرى نيز سَرور اهل بهشت ناميده شده‌اند، مانند آنچه از امام على عليه السلام نقل شده كه:

سادَةُ أهلِ الجَنَّةِ الأَسخِياءُ وَ المُتَّقونَ.[١]

سَروران اهل بهشت، سخاوتمندان تقوا پرهيزگارند.

سادَةُ أهلِ الجَنَّةِ الأَتقيِاءُ الأَبرارُ.[٢]

سَروران اهل بهشت، تقواپيشگان نيكوكاراند.

سادَةُ أهلِ الجَنَّةِ المُخلِصونَ.[٣]

سَروران اهل بهشت، اهل اخلاص اند.

[١]. غرر الحكم: ح ٥٥٨٤.

[٢]. غرر الحكم: ح ٥٥٩٩.

[٣]. غرر الحكم: ح ٥٥٩١. عيون الحكم و المواعظ: ص ٢٨٤ ح ٥١١٢. نيز، ر. ك: بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث: ج ١ ص ٦٠٦( سَرداران اهل بهشت).