ابو جعفر به ايشان گفت: همين ابو القاسم، حسين بن روح بن ابى بحر نوبختى، جانشين من و سفير ميان شما و صاحب الأمر و وكيل او خواهد بود. او مورد اعتماد و امين است پس در كارهايتان به او مراجعه و در امور مهمّتان به او تكيه كنيد كه من به اين، فرمان يافته‌ام و آن را رساندم.[١]

٦٣٧. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از ابن نوح-: شنيدم كه گروهى از يارانمان در مصر مى‌گويند: از ابو سهل نوبختى پرسيدند: چگونه اين امر (نيابت) را به شيخ ابو القاسم حسين بن روح، و نه تو سپردند؟

او گفت: آنان (متصدّيان كار)، خود به گزينش خويش، آگاه‌ترند. من مردى هستم كه مى‌توانم با مخالفان گفتگو و مناظره كنم؛ ولى اگر من مكان امام را مى‌دانستم، آن گونه كه ابو القاسم مى‌داند و مرا در تنگنا مى‌گذاشتند، شايد مكان امام را لو مى‌دادم، در حالى كه ابو القاسم، اگر حجّت در زير جامه‌اش پنهان باشد و او را با قيچى ريز ريز كنند، جامه‌اش را از روى او بر نمى‌دارد (يا شبيه اين را گفت).[٢]

٦٣٨. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از سلامة بن محمّد-: شيخ حسين بن روح، كتاب التأديب‌[٣] را به قم فرستاد و در نامه‌اى به جماعت فقيهان، از آنها خواست كه در اين كتاب بنگرند كه آيا چيز مخالفى با نظر آنان دارد يا نه. آنان در پاسخ نوشتند: همه آن، صحيح است و چيزى مخالف در آن نيست، مگر اين كه زكات فطره را نيم صاع‌[٤] طعام [از گندم و جو و امثال آن‌] دانسته، در حالى كه نزد ما زكات فطره براى هر شخص، يك صاع طعام (جو و امثال آن) است.[٥]

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٧١ ح ٣٤٢، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٥.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٣٩١ ح ٣٥٨( با سند معتبر)، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٩.

[٣]. شيخ آقا بزرگ تهرانى نوشته است: كتاب التأديب از جناب ابو القاسم حسين بن روح نوبختى، سومين نايب‌امام زمان عليه السلام در دوران غيبت صغراست( الذريعة: ج ٣ ص ٢١٠ ش ٧٧٥)؛ ولى ظاهراً اين مطلب نادرست است و كتاب التأديب از آنِ احمد بن عبد اللَّه بن مهران مشهور به ابن خانبه و همان كتاب يوم و ليلة است كه بر امام حسن عسكرى عليه السلام هم عرضه شده است( ر. ك: رجال النجاشى: ص ٩١).

[٤]. هر صاع، برابر سه كيلوست.

[٥]. الغيبة، طوسى: ص ٣٩٠ ح ٣٥٧( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٩.