دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٣ - وفات

ابو القاسم بن روح- كه در خانه‌اى كوچك بود-، آمدم و همه چيز را برايش تعريف كردم. از آن، شاد شد و خدا را شكر كرد و من دينارها را به او دادم و تا كنون، هر چه به دستم مى‌رسد، براى وى مى‌برم.[١]

٦٣٢. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از جعفر بن احمد بن مَتّيل قمى-: محمّد بن عثمان، ابو جعفر عَمرى، در بغداد حدود ده تن داشت كه كارهايش را انجام مى‌دادند و ابو القاسم بن روح هم ميان آنان بود و همگى از ابو القاسم بن روح به او نزديك‌تر بودند و به خاطر همين خاص نبودن، اگر ابو جعفر كار و درخواستى داشت، به غير او مى‌سپرد تا انجام دهد؛ امّا وقتى ابو جعفر در گذشت، او [از طرف صاحب الأمر] برگزيده شد و به او وصيّت گرديد.[٢]

٦٣٣. الغيبة، طوسى- به نقل از ابو عبد اللَّه جعفر بن محمّد مدائنى-: و نيز استادان ما مى‌گفتند: ما شك نداشتيم كه اگر براى ابو جعفر عمرى پيشامدى رخ دهد، كسى جز جعفر بن احمد بن مَتّيل يا پدرش به جاى او نخواهد نشست؛ زيرا نزديكى و زيادى رفت و آمد و حضور او را در خانه‌اش مى‌ديديم. حتّى ابو جعفر در آخر عمرش، به خاطر مسئله‌اى كه برايش اتّفاق افتاده بود، تنها غذايى را مى‌خورد كه در خانه جعفر بن احمد بن متّيل و پدرش، آماده شده بود و همان را هم در منزل جعفر و پدرش مى‌خورد. و ياران ما ترديد نداشتند كه اگر پيشامدى رخ دهد، به خاطر خصوصيت جعفر، تنها به او [يا پدرش‌] وصيّت خواهد شد؛ امّا چون هنگام وصيّت رسيد و ابو القاسم برگزيده شد، همه [حتّى جعفر و پدرش‌] تسليم شدند و كسى انكار نكرد و ارتباطشان با او و حضورشان نزد وى، به همان گونه بود كه با ابو جعفر بودند و جعفر بن احمد بن مَتّيل پيوسته و تا زمان وفاتش، جزو ياران ابو القاسم و پيش روى او بود، به همان سان كه در خدمت ابو جعفر بود. پس هر كه به ابو القاسم طعنه‌

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٦٧ ح ٣٣٥، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٢.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٣٦٨ ح ٣٣٦، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٥٣.