دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢١ - وفات عثمان بن سعيد

مزار او در غرب بغداد در كنار خيابان ميدان بوده است. اين مكان در زمان شيخ طوسى نيز پابرجا بوده و اكنون نيز محلّ مشهورى است.

٦٠٥. الغيبة، طوسى: سفيران ستايش شده، در روزگار غيبت، چند تن هستند. نخستين آنها، كسى است كه امام هادى عليه السلام او را نصب كرد و امام حسن عسكرى عليه السلام، فرزند امام هادى عليه السلام، نيز او را ابقا نمود و او شيخ قابل اعتماد، ابو عمرو، عثمان بن سعيد عمرى است. او از بنى اسد بود؛ امّا همان گونه كه ابو نصر، هبة اللَّه بن محمّد بن احمد كاتب، نوه دخترى ابو جعفر عمرى، نقل مى‌كند، او را به جدّش منسوب كردند و به او با آن كه اسدى بود، عمرى گفتند. گروهى از شيعيان هم نقل مى‌كنند:

امام حسن عسكرى عليه السلام فرمود: «نام عثمان و كنيه ابو عمرو در يك نفر جمع نمى‌شود» و فرمان داد كنيه‌اش را كوتاه كند. پس به او «عَمرى» گفته شد.

به او «عسكرى» نيز گفته مى‌شود؛ زيرا از لشكر سامرّا بوده است، و به او «سمّان (روغن‌فروش) هم گفته مى‌شود؛ زيرا تجارت روغن مى‌كرد تا ارتباطش را با امام عليه السلام پوشش دهد. شيعيان، هنگامى كه مى‌خواستند حقوق واجب مالى خود را براى امام عسكرى عليه السلام بفرستند، آن را به ابو عمرو مى‌دادند، و او نيز آنها را از سر بيم و براى رعايت تقيّه در ظرف و مَشك روغن قرار مى‌داد و براى امام عسكرى عليه السلام مى‌فرستاد.[١]

٦٠٦. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از حسين بن احمد خصيبى-: محمّد بن اسماعيل و على بن عبد اللَّه كه از سادات حسنى هستند، برايم نقل كردند كه: ما در سامرّا بر امام حسن عسكرى عليه السلام وارد شديم. گروهى از دوستان و پيروانش پيش روى او بودند كه بدر، خادمش، بر ايشان وارد شد و گفت: مولاى من! گروهى پريشان و غبارآلود، جلوى در ايستاده‌اند. امام عليه السلام به ايشان فرمود: «اينان، گروهى از شيعيان ما در يمن‌

[١]. الغيبة، طوسى: ص ٣٥٣، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٣٤٤.