دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٣١ - واسطه فيض الهى قبل از آفرينش انسان

واسطه فيض الهى قبل از آفرينش انسان‌

شبهه ديگرى كه در اين جا قابل طرح است، اين است كه: قبل از آفرينش انسان، چه چيزى واسطه فيض الهى بوده؟ اگر وجود امام، مانع متلاشى شدن نظام جهان است، بايد قبل از آفرينش انسان، نظم جهان به هم خورده باشد؛ چرا كه واسطه فيضى، وجود نداشته است!

در پاسخ اين شبهه مى‌توان گفت: ندانستن، دليل نبودن نيست. ما نمى‌دانيم كه پيش از آفرينش انسان، واسطه نشدن چيزى همانند انسان كامل در فيض‌بخشى خداوند متعال، ضرورت داشته يا نه، و اگر ضرورت داشته، آن واسطه، چه بوده است. شايد وجود انسان كامل، مانع اثرگذارى مفاسد اجتماعى در تباهى كلّى نظام جهان باشد.[١] بديهى است كه اين ضرورت، پيش از آفرينش انسان، وجود نداشته است.

[١]. چنان كه حتّى با وجود انسان كامل نيز مفاسد اجتماعى، موجب فاسد جزئى نظام زمين مى‌گردد:« ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ؛ به سبب آنچه دست‌هاى مردم كرده، در خشكى و دريا تباهى پديد آمد تا خدا جزاىِ برخى از آنچه را كرده‌اند، به آنان بچشاند. باشد كه باز گردند»( روم: آيه ٤١).