دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢١ - ٤ امان اهل زمين

كامل، چون پيامبر يا امام بر روى زمين، مانع از نزول عذاب استيصال مى‌گردد، چنان كه قرآن در مورد بركت وجود پيامبر صلى الله عليه و آله، مى‌فرمايد:

«وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ.[١]

و خداوند، آنان را در حالى كه تو ميان ايشانى، عذاب نمى‌كند».

از جابر بن يزيد جعفى گزارش شده كه مى‌گويد: به امام باقر عليه السلام گفتم: به چه دليل، به پيامبر و امام نياز است؟ امام عليه السلام در پاسخ فرمود:

لِبَقاءِ العالَمِ عَلى‌ صَلاحِهِ، وَ ذلِكَ أنَّ اللَّهَ عز و جل يَرفَعُ العَذابَ عَن أهلِ الأَرضِ إذا كانَ فيها نَبِىٌّ أو إمامٌ، قالَ اللَّهُ عز و جل: «وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فِيهِمْ».

وَ قالَ النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله: النُّجومُ أمانٌ لِأَهلِ السَّماءِ، وَ أَهلُ بَيتى أمانٌ لِأَهلِ الأَرضِ، فَإِذا ذَهَبَتِ النُّجومُ أتى‌ أهلَ السَّماءِ ما يَكرَهونَ، وَ إذا ذَهَبَ أهلُ بَيتى أتى‌ أهلَ الأَرضِ ما يَكرَهونَ.[٢]

براى اين كه جهان، سالم بماند؛ زيرا هر گاه، پيامبر يا امامى در زمين باشد، خداوند عز و جل عذاب را از اهل آن، دور مى‌كند». خداوند عز و جل فرمود: «و خدا در حالى كه تو ميان آنانى، ايشان را عذاب نمى‌كند».

و پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «ستارگان، امان آسمانيان و اهل بيتم، امان زمينيان اند. چون ستارگان بروند، ناخوشى‌ها بر آسمانيان در مى‌آيد و چون اهل بيتم بروند، ناخوشى‌هاى زمينيان بر آنان فرود مى‌آيد».

اين گونه احاديث كه نقش امام (انسان كامل) را در بقاى نظام جهان، فرود آمدن انواع نعمت‌ها و دفع انواع بلاهايى كه به انقراض نسل بشر مى‌انجامند، بيان مى‌كنند، در واقع به بركات وجود امام و حجّت خدا براى عموم انسان‌ها اشاره دارند.

[١]. انفال: آيه ٣٣.

[٢]. ر. ك: ج ١ ص ٢٤٦ ح ٦٥.