دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٧ - ٢/ ١ رازى كه جز پس از ظهور، آشكار نمىشود

فصل دوم: اشاراتى به حكمت غيبت امام مهدى (ع)

٢/ ١ رازى كه جز پس از ظهور، آشكار نمى‌شود

٥٣٤. علل الشرائع‌- با سندش به نقل از عبد اللَّه بن فضل هاشمى-: شنيدم كه امام جعفر صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «صاحب اين امر (قيام)، غيبتى ناگزير دارد كه هر باطل‌گرايى در آن به ترديد مى‌افتد».

گفتم: فدايت شوم! چرا؟

فرمود: «به خاطر چيزى كه اجازه نداده‌اند براى شما آشكارش كنيم».

گفتم: پس حكمت غيبتش چيست؟

فرمود: «حكمت غيبتش، همان حكمت غيبت حجّت‌هاى پيشين خداى متعال است. حكمت اين كار، جز پس از ظهورش، آشكار نمى‌شود، همان گونه كه حكمت سوراخ كردن كشتى و كشتن جوان و بنا كردن ديوار از سوى خضر عليه السلام براى موسى عليه السلام تا هنگام جدايى‌شان، آشكار نشد. اى پسر فضل! اين امر، امرى از امور خدا و رازى از رازهاى او و امرى نهان از نهان‌هاى اوست، و چون مى‌دانيم كه خداى عز و جل حكيم است، تصديق مى‌كنيم كه همه كارهايش حكيمانه است، هر چند