دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٢٩ - ١/ ١٤ دو غيبت كوتاه و بلند دارد

نمى‌دانند و در غيبت ديگر، جز خواص و بستگانش جاى او را نمى‌دانند».[١]

٥٢٨. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از عبد الأعلى (مولاى آل سام)-: با امام صادق عليه السلام از مدينه بيرون آمدم و چون به روحاء (در چهل ميلى مدينه) رسيديم، رو به روى كوه آن جا ايستاد و به آن نگريست و به من فرمود: «اين كوه را مى‌بينى؟ اين كوهى است به نام رضوى كه از كوه‌هاى فارس بود و چون ما را دوست داشت، خداوند، آن را به اين‌جا آورد. هان كه در آن، هر درخت خوردنى هست!» و دو بار فرمود: «بهترين مأمن براى بيمناكان است. هان، كه صاحب اين امر (قيام)، دو غيبت دارد: يكى كوتاه و ديگرى بلند».[٢]

٥٢٩. كمال الدين‌- با سندش به نقل از حسن بن محمّد بن صالح بزّاز-: شنيدم كه امام حسن عسكرى عليه السلام مى‌فرمايد: «اين پسرم، قائمِ پس از من است و او كسى است كه ويژگى‌هاى پيامبران، مانند عمر دراز و غيبت، در او جريان مى‌يابد تا آن‌جا كه دل‌ها از طول اين مدّت، سخت مى‌شوند و بر باور به او، كسى جز آن كه خداى عز و جل ايمان را در دلش نوشته و با روحى از خود تأييدش كرده، استوار نمى‌ماند».[٣]

٥٣٠. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از مفضّل بن عمر-: شنيدم كه امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «صاحب اين امر (قيام)، دو غيبت دارد. يكى از آنها به درازا مى‌كشد، تا

[١]. الكافى: ج ١ ص ٣٤٠ ح ١٩، الغيبة، نعمانى: ص ١٧٠ ح ٢( هر دو منبع با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٥٥ ح ١٠.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ١٦٣ ح ١٢٣، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٥٣ ح ٧.

[٣]. كمال الدين: ص ٥٢٤ ح ٤، الخرائج و الجرائح: ج ٢ ص ٩٦٤، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٣٨، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٢٢٤ ح ١١.