دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١٣ - ١/ ٦ خبر دادن امام باقر(ع) از غيبت امام مهدى(ع)

گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! آيا اين گونه مى‌شود؟

فرمود: «به خدايم سوگند، آرى. اين نزد ما در صحيفه‌اى نوشته شده است كه به ذكر گرفتارى‌هايى پرداخته كه پس از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله دامنگير ما مى‌شود».

گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! سپس چه مى‌شود؟

فرمود: «سپس غيبت ولىّ خداى عز و جل كه دوازدهمين نفر از اوصياى پيامبر خدا و امامانِ پس از اوست، استمرار مى‌يابد. اى ابو خالد! باورمندان به امامت و منتظرانِ ظهورش در روزگار غيبت او، از مردم هر زمان ديگرى، برترند؛ زيرا خداى- تبارك و تعالى- چنان عقل و فهم و شناختى به آنان داده كه غيبت نزد آنان همچون شهود است، و آنان را در آن روزگار، به سان مجاهدان با شمشير در پيش روى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قرار داده است. آنان، مخلصان حقيقى و شيعيان راستين ما و دعوتگران پيدا و نهان به دين خداى عز و جل هستند».

و امام زين العابدين عليه السلام فرمود: «انتظار فَرَج (گشايش) را كشيدن، از بزرگ‌ترين گشايش‌هاست».[١]

١/ ٦ خبر دادن امام باقر (ع) از غيبت امام مهدى (ع)

٥١٢. كمال الدين‌- با سندش به نقل از ابوبصير-: امام باقر عليه السلام در باره سخن خداى عز و جل: «بگو:

آيا مى‌دانيد اگر آب‌هايتان [در ژرفاى زمين‌] فرو رود، چه كسى آب گوارا برايتان مى‌آورد؟» فرمود:

[١]. كمال الدين: ص ٣١٩ ح ٢، الاحتجاج: ج ٢ ص ١٥٢، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ١٩٤، قصص الأنبياء، راوندى: ص ٣٦٥ ح ٤٣٨، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ١٣٠( با عبارت مشابه)، بحار الأنوار: ج ٣٦ ص ٣٨٦ ح ١. نيز: ر. ك: كمال الدين: ص ٢٠٧ ح ٢٢ و ص ٣٢١ ح ٣ و ص ٣٢٣ ح ٧ و ٨، الأمالى، صدوق: ص ٢٥٢ ح ٢٧٧، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٣١، الدعوات: ص ٢٧٤ ح ٧٨٧.