دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٠٧ - ١/ ٣ خبر دادن امام حسن(ع) از غيبت امام مهدى(ع)

گفتند: چرا.

فرمود: «آيا نمى‌دانيد كه چون خضر عليه السلام كشتى را سوراخ كرد و ديوارى را [در شهرى كه از آنان پذيرايى نكرده بود،] استوار نمود و پسربچّه را كشت، موجب خشم موسى بن عمران شد؛ زيرا او حكمت اين كارها را نمى‌دانست، در حالى كه همه آنها نزد خداى متعال، حكيمانه و درست بود. آيا نمى‌دانيد هيچ يك از ما نيست، جز آن كه بيعتى با طاغوت روزگارش به گردنش مى‌افتد، مگر قائم كه عيسى بن مريم عليه السلام پشت سرش نماز مى‌گزارد، و خداوند، ولادتش را پنهان و او را از ديده‌ها نهان مى‌كند تا بيعت كسى را هنگام قيام، به گردن نداشته باشد. او نهمين نفر از نسل برادرم حسين است؛ پسر سَرور كنيزان. خداوند، عمر او را در غيبتش طولانى مى‌كند. سپس با قدرت خويش او را در صورت جوانى كمتر از چهل سال، ظاهر مى‌سازد تا دانسته شود كه خداوند بر هر كارى تواناست».[١]

٥٠٨. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از عميرة دختر نُفَيل-: شنيدم كه حسن بن على عليه السلام مى‌فرمايد: «اين امر (قيام) را كه انتظار مى‌كشيد، واقع نمى‌شود، تا آن كه از همديگر بيزارى بجوييد و برخى از شما، برخى ديگر را نفرين كنند و به صورت يكديگر، آب دهان بيندازيد و حتّى برخى از شما، بعضى ديگر را كافر بخوانند». گفتم: پس در آن، خيرى نيست؟ فرمود: «همه خير، در آن است. آن هنگام، قائمِ ما قيام مى‌كند و همه اين كارهاى نادرست را بر مى‌اندازد».[٢]

[١]. كمال الدين: ص ٣١٥ ح ٢، الاحتجاج: ج ٢ ص ٦٧، كفاية الأثر: ص ٢٢٤، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٢٩، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٣١١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ١٣٢ ح ١.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٤٣٧ ح ٤٢٩، الغيبة، نعمانى: ص ٢٠٥ ح ٥، الخرائج و الجرائح: ج ٣ ص ١١٥٣ ح ٥٩، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢١١ ح ٥٨.