تاريخ حديث شيعه« 2» - طباطبايى، محمد كاظم - الصفحة ٢٨٧ - ١٢ توجه مستشرقان به ويژه نسل جديد آنان به منابع شيعى

١١. ارتباط فرهنگى صميمانه‌تر شيعه و اهل سنت‌

ارتباط حديثى شيعيان با اهل سنت و ارتباط متقابل آنان در طول تاريخ، سير منظمى نداشته است. اين ارتباط گاه در بعضى زمانها و مكانها، صميمانه بوده و گاه با دشمنى همراه گشته است. رويكردهاى سياسى و اجتماعى نيز در ارتباط و عدم ارتباط فرهنگى تأثير گذاشته‌اند. پس از تشكيل سلسله صفويه و در پى دشمنى و كينه‌توزى دولت عثمانى و بروز تفكرات افراطى، ارتباط فرهنگى شيعه و اهل سنت رو به كاهش گذاشت. در اين دوران مباحث تنش‌زا بيشتر مطرح مى‌شد و مسائل مشترك در سايه موضوعات اختلافى قرار مى‌گرفت.

در دوران اخير كه اسلام در تمامى شكلها و قرائتها با هجوم بيگانگان روبه‌رو گشته است ميل به ارتباط فرهنگى صميمانه در ميان شيعه و اهل سنت افزون شده است. اگرچه برخى از تفكرات افراطى همانند وهابيّت و ديگر گروههاى فكرى، اين صميمت و ارتباط را برنمى‌تابند.

پيروزى انقلاب اسلامى ايران به رهبرى روحانيّت شيعى و موضع‌گيريهاى بيگانه‌ستيز آن، به ويژه در رويارويى با قدرت حاكم غرب و يهوديان، موجب روى آوردن توده اهل سنت به اين تفكر گشته است.

گرايش به آشنايى با متون معرفتى شيعه، با استفاده از امكانات ارتباطى جديد، ساده‌تر و دقيق‌تر شده است.

شيعيان نيز به مطالعه متون حديثى اهل سنت، به عنوان نقل ديگرى از سنت نبوى، اقبال نشان داده‌اند. آنان در كنار نقد برخى از متون اهل سنت به تبيين موارد مشترك پرداخته‌اند و استفاده از آن متون را در كنار متون اصيل شيعى پذيرا گشته‌اند.[١]

١٢. توجه مستشرقان به ويژه نسل جديد آنان به منابع شيعى‌

مطالعات اسلام‌شناسى در غرب، از چندين سده قبل آغاز شده است و به گونه‌اى خاص به مقابله و مواجهه با آموزه‌هاى معرفتى اسلام پرداخته است.

[١]. مجموعه ميزان الحكمه و موسوعه امام على عليه السلام از اين گروه‌اند.