تاريخ حديث شيعه« 2» - طباطبايى، محمد كاظم - الصفحة ٢٥٧ - سيد عبدالله شبر(م ١٢٤٢)

بهبهانى است. شاگردان او كه تعدادشان بسيار زياد است، به شدت به او عشق مى‌ورزيدند. فضيلتهاى او بى‌شمار و مشهور است. او علاوه بر آثار علمى فراوان، به ويژه در فقه، آثار اجتماعى فراوانى نيز از خود به جا گذاشته است. خودسازى و تهذيب نفس و كرامات او، همچون ديدارش با امام مهدى (عج الله فرجه) امرى مشهور است. كتاب الفوائد الرجاليه مهم‌ترين اثر رجالى اوست كه در چهار جلد منتشر شده است.[١]

سيد عبدالله شبّر (م ١٢٤٢)

سيد عبدالله شبّر در سال ١١٨٨ در نجف اشرف در خانواده‌اى دانشمند متولد شد و در بغداد و نجف تحصيل كرد.

او پركارترين نويسنده دينى در آن دوران است. تخصصش در حديث، كلام، فقه، اصول و تفسير همراه با دقت نظر و سرعت نگارش، او را چهره‌اى اسطوره‌اى و زبانزد كرده است.

مجموع نگاشته‌هاى او بيش از شصت عنوان در بيش از صد جلد قطور است. كتاب جامع المعارف و الأحكام او با كتاب بحار الأنوار مقايسه مى‌شود. سيد عبدالله در اين كتاب به جمع‌آورى روايات اهل البيت در ابواب مختلف فقهى و غيرفقهى پرداخته و آنان را در كنار هم جاى داده است. شاگردانش وى را با علامه مجلسى مقايسه كرده و به او لقب مجلسى ثانى داده‌اند. سرعت نگارش او چنان بود كه نويسندگان و منشيان از همراهى او بازمى‌ماندند.

كتاب زيباى ديگر او با نام مصابيح الأنوار فى حل مشكلات الأخبار، نمونه روشنى از احاطه او بر حديث و كتب پيرامون حديث است. او در اين كتاب بسيارى از متون حديثى را به دقت بررسى كرده و سخنان پيشينيان را در آن مورد نقل كرده است. آن‌گاه به استنتاج پرداخته و نظر صحيح را بيان و گاه ابداع كرده است. اين كتاب از معدود كتابهاى گسترده پيرامون مشكل الحديث است. جلد اول اين كتاب به بررسى ٨٥ حديث غيرفقهى پرداخته است. جلد دوم نيز به احاديث فقهى اختصاص دارد.

[١]. براى آشنايى با علامه بحرالعلوم ر. ك: مقدمه الفوائد الرجاليه.