همچنين پديد آمدن مجله‌هاى تخصصى و سايتهاى اينترنتى در موضوع حديث، جزئى از مراكز تخصصى حديثى محسوب مى‌شوند. مجلات تخصصى، مركزى براى مبادله آخرين اطلاعات و پژوهشهاى حديثى است. اين مجموعه‌ها كه مخاطبان فراوان يافته‌اند زمينه پژوهشهاى برتر و به‌روزتر حديثى را فراهم كرده‌اند.

پايان‌نامه‌هاى گوناگون حديثى نيز بخشى ديگر از اين مجموعه است. در اين دوره، علوم حديث و متون روايى در نگارش پايان‌نامه‌ها مورد توجه قرار گرفته‌اند. رشد كمّى اين‌گونه تحقيقات، در دوران اخير بسيار چشمگير گشته است و اكنون زمينه لازم براى رشد كيفى اين مجموعه‌ها نيز فراهم آمده است.

١٠. رواج علوم پيرامونى حديث‌

برخى از علوم حديثى پيشينه‌اى كهن دارد. علم رجال از قرن دوم و علم درايه از قرن چهارم تا كنون رواج داشته‌اند. اختلاف الحديث و مشكل الحديث نيز نمونه‌هاى پژوهشى كهن داشته‌اند. اما مباحثى همانند مبانى نقد حديث و مصاديق آن، مبانى فقه الحديث، تاريخ حديث، تاريخ علوم حديث، مكتبها و منهج‌هاى حديثى، كتاب‌شناسى توصيفى و يا انتقادى و معناشناسى حديثى از مباحث روزآمد و ديدى هستند كه پيشينه‌اى نداشته‌اند.

پس از پيدايش مراكز تخصصى حديث، اين مباحث مورد توجه محققان قرار گرفته و پژوهش درباره آنان آغاز گشته است. محيط فكرى لازم براى مبادله اطلاعات و نقد و بررسى پژوهشها نيز آماده است. همچنين برخى پژوهشهاى اوليه در پاره‌اى از اين علوم منتشر شده و يا در دست انتشار است.[١]

[١]. در سال‌هاى اخير و پس از تاسيس مؤسسه دارالحديث، نگاشته‌هاى فراوان پيرامون علوم حديث منتشر شده است كه در زمينه‌هاى تاريخ حديث، فقه الحديث، رجال و دراية و ....... به پژوهش پرداخته‌اند. دانشكده علوم حديث نيز در اين زمينه ها، آثار ارزشمندى را ارائه كرده است. مجله‌هاى علوم حديث( فارسى)، علوم الحديث( عربى) و حديث انديشه نيز مقالات تخصصى پيرامون مباحث مرتبط با حديث را منتشر كرده اند. اين كتابها و مقالات مجموعه‌اى گسترده و دراز دامن است.