تاريخ حديث شيعه« 2» - طباطبايى، محمد كاظم - الصفحة ٢٠٧ - علامه محمدتقى مجلسى(م ١٠٧٠ ه)

١. ترويج صحيفه سجاديه‌

گسترش نسخه‌بردارى از صحيفه سجاديه و معرفى آن به جوامع علمى شيعى از جمله تلاشهاى علامه مجلسى بوده است. او خود اشاره مى‌كند كه در حالتى، بين خواب و بيدارى، امام مهدى (عجل الله تعالى فرجه الشريف) را ديده و از ايشان كتابى را درخواست كرده است. امام (عجل الله تعالى فرجه الشريف) نيز كتاب صحيفه سجاديه را به او معرفى كرده‌اند. او پس از آن به ترويج اين كتاب پرداخته و نسخه‌هايى متعدد از آن را در اصفهان منتشر كرده است.[١]

اگرچه اين كتاب قبل از علامه مجلسى هم در دست دانشمندان بود، ولى رواج گسترده آن به تلاش مجلسى اول صورت گرفته است.

او دو شرح فارسى و عربى نيز بر صحيفه سجاديه نگاشته است.

٢. شرح كتاب من لا يحضره الفقيه‌

مشهورترين و ماندگارترين تلاش علمى و حديثى علامه مجلسى، نگارش دو شرح مفصّل به زبان عربى و فارسى بر كتاب من لا يحضره الفقيه است كه شرح عربى آن روضة المتقين و شرح فارسى آن لوامع صاحبقرانى نام دارد.

او در اين كتابها با استفاده از تمامى اندوخته‌هاى خويش و با به‌كارگيرى مبانى مقبول در فهم و درك روايات، در پى دست‌يابى به مراد جدى معصوم عليه السلام و تبيين آن براى مخاطبان خويش بوده است.[٢]

علاوه بر اين، ايشان شرحى نيز بر كتاب تهذيب الأحكام با نام إحياء الأحاديث فى شرح تهذيب الحديث نوشته است.[٣]

٣. فارسى‌نويسى‌

همان‌گونه كه گفتيم، فارسى‌نويسى، از روشهاى مجلسى اول در فراگير كردن استفاده از متون حديثى است. تأليف شرح فارسى بر صحيفه سجاديه و من لا يحضره‌

[١]. الفيض القدسى،( مندرج در بحار الأنوار، ج ١٠٢) ص ١١٦- ١١٤.

[٢]. براى آشنايى بيشتر ر. ك: عبدالهادى مسعودى،« تلاشهاى مجلسى اول در فهم متن»، و« از مفهوم تا مقصود» مجله علوم حديث، شماره ٣٤.

[٣]. ر ك: الذريعة، ج ١، ص ٣٠٧.