تاريخ حديث شيعه« 2» - طباطبايى، محمد كاظم - الصفحة ٩٥ - ١١ محمد بن حسن بن وليد

شيخُ القميين و وَجْهُهم قَدِمَ الكوفةَ سنةَ نيف و تسعينَ و مِأتَين و سَمِعَ أهلُها مِنه فَأكثَروا و صَنَّفَ كُتباً كثيرةً[١]

بزرگ اهل قم و فرد شاخص آنان، سال دويست و نود و اندى وارد كوفه شد، مردم آن ديار از او روايت شنيدند و بسيار نقل كردند. او كتابهاى بسيارى به رشته تحرير درآورده است.

١٠. محمد بن حسن صفار (م ٢٩٠ ه)

او از مشهورترين راويان مدرسه حديثى قم است. نجاشى او را اين‌گونه ستوده است:

كان وجهاً فى أصحابِنا القُميينَ، ثقةً، عظيمَ القدْر، راجِحاً، قليلَ السَقَطِ في الروايه‌[٢] در ميان محدثان اماميه اهل قم فردى برجسته، ثقه و عظيم القدر بود، بر ديگران برترى داشت و در امر حديث به ندرت دچار لغزش مى‌شد.

او از صحابه امام عسكرى عليه السلام است.[٣] محمد بن حسن صفار غيبت صغرى را درك نموده و در سال ٢٩٠ رحلت كرده است.[٤] او كتابهاى متعددى تأليف كرده است كه از جمله آنها مى‌توان به كتاب بصائر الدرجات اشاره كرد كه اكنون نيز در دسترس ما قرار دارد. نام او در بيش از هشتصد سند از اسناد روايات كتب اربعه مشاهده مى‌شود.[٥]

١١. محمد بن حسن بن وليد

او استاد شيخ صدوق و از چهره‌هاى شاخص مدرسه حديثى قم است. درباره او چنين گفته‌اند:

شيخُ القميين و فقيهُهم و مُتَقَدِّمُهم و وجهُهم، ثقةٌ ثقةٌ، عيْنٌ، مَسكونٌ إليه»،[٦]

[١]. رجال نجاشى، ص ٢١٩.

[٢]. رجال نجاشى، ص ٣٥٤.

[٣]. الفهرست شيخ طوسى، ص ٢١٩.

[٤]. رجال نجاشى، ص ٣٥٤.

[٥]. معجم رجال الحديث، ج ١٦، ص ٢٧٢، ش ١٠٥٥٥ و ج ٢٤، ص ٩١ و ....

[٦]. رجال نجاشى، ص ٣٨٣.