تاريخ حديث شيعه« 2» - طباطبايى، محمد كاظم - الصفحة ٢٣٥ - شيخ حر عاملى(١١٠٤ - ١٠٣٣ ه)

مى‌پذيرد، همچنين او ناسزاگويى به مجتهدان را روا نمى‌داند، اگرچه به برخى از مبانى مجتهدان اشكال وارد مى‌كند و آنها را اصول خودساخته مى‌خواند. فيض كاشانى احكام عقلى تأييد شده شرع را مى‌پذيرد و عقل را به عنوان نور الهى معرفى مى‌كند. در حقيقت، فيض كاشانى، تفكرى خاص دارد كه ميان اخبارى و اصولى قرار دارد. بنابراين، مى‌توان گفت كه مرحوم فيض، مروّج اخبارگرايى است، نه اخباريگرى.

شيخ حرّ عاملى (١١٠٤- ١٠٣٣ ه)

صاحب وسائل نيز يكى از طرفداران غيرافراطى طريقه اخبارى و از مخالفان روش اجتهادى است. پافشارى او بر اين نظريه، سخت‌گيرانه‌تر از فيض كاشانى است به گونه‌اى كه برخى گفته‌اند:

او شهادت و گواهىِ طلبه‌اى را به جهت خواندن كتاب اصولى شيخ بهايى به نام زبده نپذيرفته است‌[١].

ايشان در فوايد پايانى كتاب وسائل الشيعه آورده است:

قَد عَرَفْتَ هُنا وفي أَولِ كتابِ الْقَضاءِ مُعظَمَ طَريقةِ الأَخباريينَ وَنُبْذَةً مِن أَدِلَّتِهِم‌[٢].

اينجا و در ابتداى كتاب القضاء با بخش اعظم روش اخباريان و شمه‌اى از دلايل آنها آشنا شديد.

چينش ابواب و روايات وسائل الشيعه نيز ناظر به اين موضع‌گيرى است. برخى از سرفصلهاى كتاب القضاء به شرح زير است:

باب (٣) جايز نيست كسى جز امام يا راوى حكم امام، كه بر پايه آن حكم مى‌كند، حكمى شرعى صادر كند[٣]

باب (٥): حرمت حكم كردن به غير از قرآن وسنت.[٤]

[١]. ر. ك: روضات الجنّات، ج ٧، ص ١٠٤.

[٢]. وسائل الشيعه، ج ٣٠، ص ٦٩.

[٣]. همان، ج ٢٧، ص ٣١.

[٤]. همان.