تاريخ حديث شيعه« 2» - طباطبايى، محمد كاظم - الصفحة ٢٢٥ - الف) قرآن
نقد و بررسى مبانى اخباريگرى
مبانى اخباريان را به دو دسته مىتوان تقسيم كرد:
١. منابع معرفتى؛
٢. روش دستيابى به آموزههاى دينى.
در گروه اول، آنان تنها سنّت منقول از امامان عليهم السلام را منبع معرفتى مىشمارند و كتاب، عقل و اجماع را مصدر معرفت نمىدانند.
در محدوده روش نيز روش اجتهادى را نقد و اجتهاد و تقليد، بهرهگيرى از علم اصول و بهرهگيرى از اصول عمليه را نفى مىكنند.
اكنون به طور خلاصه، برخى از مهمترين مبانى آنان را بررسى و نقد مىكنيم. اين بررسى مىتواند شما را در نقد ساير پيش فرضهاى اخباريان نيز يارى كند.
الف) قرآن
حذف قرآن، كه مهمترين منبع معرفتى آموزههاى دينى است، مهمترين و خطرناكترين شيوه در تفكر اخباريگرى است. قرآن اصيلترين سند مكتوب مسلمانان و تنها منبع قطعى الصدور آنان است كه مورد قبول تمامى فرقههاى اسلامى قرار گرفته است.
قرآن خود را كتاب هدايت معرفى كرده و آيات آن را بيان و مبين بر شمرده است:
(هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ)،[١] (وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ).[٢]
نكته مهمتر آنكه قرآن، مردمان و حتى غيرمسلمانان را به تفكر و تدبر در آيات قرآن ترغيب مىكند و مىفرمايد:
(أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها)[٣]
[١]. آل عمران ١٣٨/.
[٢]. نحل/ ٨٩.
[٣]. محمد/ ٢٤.