صيرفى مى‌باشد. و بر حسب حقه اسلامبول- كه دويست و هشتاد مثقال است- دويست و نود و دو و نيم حقه مى‌باشد. و بر حسب من شاهى- كه هزار و دويست و هشتاد مثقال است- شصت و چهار من بيست مثقال كم مى‌باشد. و بر حسب من تبريزى يكصد و بيست و هشت من، بيست مثقال كم مى‌باشد. و بر حسب من بمبئى- كه چهل سير و هر سير آن هفتاد مثقال است- بيست و نه من و يك چهارم من مى‌باشد. و بر حسب كيلوگرم رايج بنابر اقرب ٣٧٧ كيلو و ٤١٩ گرم مى‌باشد. دوم با مساحت (گنجايش) و آن بنابر احتياط (واجب) چهل و دو وجب و ٧٨ وجب است بلكه اين اندازه خالى از قوت نيست.

مسأله ١٥- آبى كه نمى‌داند كر است يا نه اگر حالت سابق آن معلوم است بنا را بر آن حالت مى‌گذارد و اگر معلوم نيست، بنابر اقوى با ملاقات نجاست، نجس نمى‌شود اگر چه ساير احكام كر بر آن جارى نيست.

مسأله ١٦- اگر آب قليل كر شود، و مى‌داند كه با نجاست ملاقات كرده و ليكن نمى‌داند كه ملاقات قبل از كريّت بوده يا بعد از آن، محكوم به طهارت است، مگر اينكه تاريخ ملاقات معلوم باشد و تاريخ كر شدن معلوم نباشد (كه در اين صورت محكوم به نجاست است) و اما اگر آب كر قليل شود و مى‌داند كه با نجاست ملاقات كرده است ولى نمى‌داند كه ملاقات قبل از قليل شدن بوده يا بعد از آن، ظاهراً در هر صورت محكوم به طهارت است حتى اگر تاريخ قليل شدن آن را هم بداند.

مسأله ١٧- آب باران در حالى كه از آسمان مى‌بارد مانند جارى است، بنا بر اين تا وقتى كه تغيير نكرده نجس نمى‌شود، ولى احتياط (استحبابى) آن است كه آب باران به قدرى باشد كه روى زمين سخت جارى شود؛ اگر چه كفايت مقدارى كه باران بر آن صدق كند خالى از قوت نيست.

مسأله ١٨- مقصود از آب باران- كه جز با تغيير نجس نمى‌شود- قطراتى است كه مى‌بارد و آبى است كه از آن‌ها جمع شده و همچنان باران بر آن مى‌بارد، و همچنين است آب جمع‌شده‌اى كه متصل است به آبى كه باران بر آن مى‌بارد. بنا بر اين آب بارانى كه از ناودان در زير سقف جارى است تا زمانى كه باران قطع نشده مانند آبى است كه در پشت‌