ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٦٧٠ - كتاب جعاله

مسأله ١٦- آنچه ذكر كرديم كه عامل در هر حال مى‌تواند از كارش رجوع كند- اگر چه بعد از دست زدن و مشغول شدن باشد- در صورتى است كه به پايان نرساندن كار ضررى بر جاعل نداشته باشد وگرنه بعد از شروع در كار واجب است آن را تمام كند؛ مثلًا اگر جعاله بر جراحى چشم يا بعضى از عمل‌هايى واقع شود كه در اين زمان‌ها بين اطباء متداول است، بعد از دست زدن و شروع در آن، براى عامل (طبيب) جايز نيست از آن دست بردارد؛ زيرا اصلاح و معالجه بر تكميل آن متوقف است، و در تكميل نكردن آن فساد است. و اگر از آن دست بكشد در مانند آن مستحق چيزى نسبت به آنچه عمل كرده است نمى‌باشد، براى آن‌كه جعل در اين گونه موارد، بر تمام كردن عمل است. پس اگر فرض شود كه جعل بر عمل است، مانند خياطى لباس (نه بر تمام كردن آن)، ظاهر آن است كه نسبت به آنچه انجام داده به نسبت مستحق مى‌باشد و غرامت ضررى كه وارد مى‌شود بر او است.