ترجمه تحرير الوسيلة (نشر آثار) - خمینی، سید روح الله - الصفحة ٤٧٧ - دوم زنان، از حيث نزديكى كردن و بوسيدن و لمس نمودن

مسأله ١- اگر در احرام عمره تمتع، از قُبُل يا دُبُر با زن يا مرد، از روى علم و عمد، نزديكى كند ظاهر اين است كه عمره‌اش باطل نمى‌شود و كفّاره بر عهده‌اش است، ليكن اگر نزديكى قبل از سعى واقع شده باشد احتياط آن است كه عمل (عمره) را تمام كند و از نو شروع نمايد. و اگر وقت تنگ شود حج افراد به جا مى‌آورد و بعد از آن عمره مفرده مى‌آورد و احوط از آن اين است كه در آينده حج را اعاده نمايد، و اگر بعد از سعى نزديكى كند فقط كفّاره بر عهده او است و كفّاره بنابر احتياط (واجب) يك شتر است و فرقى بين فقير و غنى نمى‌باشد.

مسأله ٢- اگر همان كار (نزديكى) را در احرام حج از روى علم و عمد مرتكب گردد چنانچه قبل از وقوف عرفات باشد، بدون اشكال حجش باطل مى‌شود، و همچنين است اگر بعد از وقوف عرفات و قبل از وقوف به مشعر باشد بنابر اقوى (حجش باطل مى‌شود) پس در هر دو صورت بر او واجب است كه عملش را تمام كند و سال آينده حج به جا آورد، و كفّاره بر عهده او است، كه يك شتر مى‌باشد. و اگر اين عمل (نزديكى) بعد از وقوف به مشعر باشد چنانچه قبل از گذشتن از نصف طواف نساء باشد حجش صحيح است و كفّاره بر عهده او است. و اگر بعد از گذشتن از نصف طواف نساء باشد حجش صحيح است و بنابر اصحّ كفّاره هم ندارد.

مسأله ٣- اگر زنى را از روى شهوت ببوسد كفّاره‌اش يك شتر است، و اگر بدون شهوت باشد (كفّاره‌اش) يك گوسفند است اگر چه احتياط (مستحب) يك شتر است. و اگر به زن خودش از روى شهوت نگاه كند و منى از او بيرون بيايد كفّاره‌اش بنابر مشهور فقها يك شتر است، و اگر از روى شهوت نباشد چيزى بر او نيست، و اگر به غير زن خودش نگاه كند و از او منى بيرون آيد، احتياط (واجب) آن است كه در صورت امكان، يك شتر كفّاره بدهد وگرنه يك گاو و اگر آن هم ممكن نباشد يك گوسفند (كفّاره بدهد). و اگر از روى شهوت او را لمس كند و از او منى بيايد كفّاره بر عهده او است و احتياط (مستحب) يك شتر است و كفايت گوسفند خالى از قوت نيست. و اگر منى بيرون نيايد كفّاره‌اش يك گوسفند است.