آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١١ - خاتمه در ذكر ترجمه پارهاى از روايات شريفه است

در صورتى كه روى او استخوانى است كه گوشت بر آن نمى‌باشد، و قرآن به پشت گردن او زند تا داخل آتش شود و بيفتد در آتش با كسانى كه افتادند. و كسى كه قرائت قرآن كند و عمل به آن نكند، محشور كند خدا او را روز قيامت كور. مى‌گويد: پروردگارا، چرا مرا كور محشور كردى با اينكه بينا بودم؟

فرمايد: چنانچه آيات ما آمد تو را و نسيان آنها را كردى، همين طور امروز نسيان شدى.[٣١٥] پس امر شود كه او را در آتش اندازند. و كسى كه قرآن را بخواند براى رضاى خدا و براى ياد گرفتن معالم دين، مى‌باشد از براى او، از ثواب، مثل جميع آنچه عطا شده است به ملائكه و انبياء مرسلين (ع).» «و كسى كه تعلّم كند قرآن را و اراده كند به آن رياء و سمعه را تا مجادله كند با آن با سفهاء و مباهات كند به آن بر علماء و طلب كند به آن دنيا را، از هم جدا كند خدا استخوان‌هاى او را در روز قيامت. و نمى‌باشد در آتش عذاب كسى از او شديدتر، و هيچ نوعى از انواع عذاب نيست مگر آن كه به آن معذّب شود از شدّت غضب و سخط خدا بر او.» «و كسى كه تعلّم قرآن كند و تواضع كند در علم و تعليم كند بندگان خدا را و خواهش كند از ثواب آن چه نزد خدا است، نمى‌باشد در بهشت كسى كه ثوابش بزرگتر باشد از او، و هيچ منزل و درجه رفيعه نفيسه‌اى نيست در بهشت مگر آنكه در آن نصيب او وافرتر و منزل او شريف‌تر است.»[٣١٦] و در خصوص تفكّر در معانى قرآن و اتّعاظ به آن و تأثر از آن نيز روايات كثيره وارد است، چنانچه در كافى شريف سند به حضرت صادق رساند كه فرمود: «همانا در اين قرآن است محل نور هدايت و چراغهاى شبهاى تار، پس جولان دهد جولان‌دهنده بصر خود را و باز كند از براى روشنايى نظر خويش را، زيرا كه تفكّر زندگانى قلب بينا است، چنانچه طالب نور به نور راه مى‌رود در ظلمات.»-[٣١٧] انتهى. مقصود حضرت آن است كه انسان چنانچه با

[٣١٥] -( طه- ١٢٦)

[٣١٦] - عقاب الاعمال، ص ٣٣٢، ٣٣٧، ٣٦٦.

[٣١٧] - اصول كافى، ج ٤، ص ٤٠٠،« كتاب فضل القرآن»، باب ١، حديث ٥.