يا بنىّ، عليك بالجدّ، و لا تخرجنّ نفسك من حدّ التّقصير في عبادة اللّه عزّ و جلّ و طاعته، فانّ اللّه لا يعبد حقّ عبادته.[٢٣٨] و قال عليه السلام في حديث آخر: كلّ عمل تريد به اللّه عزّ و جلّ فكن فيه مقصّرا عند نفسك، فانّ النّاس كلّهم في اعمالهم فيها بينهم و بين اللّه مقصّرون الّا من عصمه اللّه عزّ و جلّ.[٢٣٩] و عنه عليه السلام: لا تستكثروا كثير الخير.[٢٤٠] و در صحيفه كامله در وصف ملائكة اللّه فرمايد: الّذين يقولون اذا نظروا إلى جهنّم تزفر إلى اهل معصيتك: سبحانك، ما عبدناك حقّ عبادتك.[٢٤١] اى ضعيف، جايى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه اعرف خلق اللّه است و عمل او از همه كس نورانى‌تر و باعظمت‌تر است اعتراف به عجز و تقصير كند و ما عرفناك حقّ معرفتك و ما عبدناك حقّ عبادتك‌[٢٤٢] گويد و ائمّه معصومين عليهم السلام آن طور در محضر مقدس اظهار قصور و تقصير

[٢٣٨] -« امام موسى بن جعفر عليهما السلام به فرزندانش فرمود: پسركم، بر توست كه( در عبادت خدا) بكوشى، و هرگز خود را از تقصير در عبادت و طاعت خداى عزّ و جلّ مبرّا مدان، كه همانا خدا آن‌چنان‌كه حقّ اوست عبادت نمى‌شود.» اصول كافى، ج ٣، ص ١١٦،« كتاب الايمان و الكفر»،« باب الاعتراف بالتقصير»، حديث ١.

[٢٣٩] -« همان جناب عليه السلام فرمود: در هر كارى كه با آن خداوند عزّ و جلّ را اراده مى‌كنى، در انجام آن( آن‌چنان‌كه بايد) خود را مقصر بدان كه همانا همه مردم جز آن كس كه خداوند عزّ و جلّ مصونش بدارد در كارهايشان بين خود و خدا مقصرند.» منبع پيشين، حديث ٤.

[٢٤٠] -« خير بسيار را زياد مشماريد.»( عبادت و طاعت خدا هر چه هم زياد باشد اندك است.) اصول كافى، ج ٣، ص ٣٩٤،« كتاب الايمان و الكفر»،« باب استصغار الذّنب»، حديث ٢، و ج ٤، ص ١٩٦،« باب محاسبة العمل»، حديث ١٧.

[٢٤١] -« چون كسانى به جهنم نظر كنند كه چگونه به سوى اهل معصيت تو مى‌خروشد، گويند: تو منزهى، ما تو را آن‌چنان‌كه حق عبادت توست عبادت نكرديم.» صحيفه سجاديّه، دعاى سوم.

[٢٤٢] -« آن‌چنان‌كه حق شناخت توست تو را نشناختيم، و آن گونه كه حق پرستيدن توست تو را نپرستيديم.» مرآة العقول، ج ٨، ص ١٤٦،« كتاب الايمان و الكفر»،« باب الشكر».