آداب الصلاة - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩٤ - نقل كلام لزيادة افهام

است. و اللّه الهادى إلى سبيل الرّشاد.

نقل كلام لزيادة افهام‌

شيخ جليل بهائى قدّس سرّه در رساله عروة الوثقى مى‌فرمايد: «و نعمتهاى خداى سبحان گرچه اجلّ از آن است كه در احاطه احصاء در آيد چنانچه حق مى‌فرمايد: وَ انْ تَعُدُّوا نِعْمَة اللَّه لا تُحْصُوها،[٤٥٦] لكن آنها دو جنس مى‌باشند: نعمتهاى دنيويّه و اخرويّه. و هر يك از آنها يا موهبتى است، يا كسبى. و هر يك از آنها يا روحانى است، يا جسمانى. پس مجموع هشت قسم شود:

اول، دنيوى موهبتى روحانى، مثل نفخ روح و افاضه عقل و فهم.

دوم، دنيوى موهبتى جسمانى، مثل خلق اعضاء و قواى آنها.

سوم، دنيوى كسبى روحانى، مثل تخليه نفس از امور دنيّه و محلّى نمودن آن به اخلاق پاكيزه و ملكات عاليه.

چهارم، دنيوى كسبى جسمانى، مثل زينت دادن به هيئتهاى پسنديده و حليه‌هاى نيكو.

پنجم، اخروى موهبتى روحانى، مثل آن كه بيامرزد گناه ما را و راضى شود از ما كسى كه توبه نموده سابقا.

عبارت شيخ در اين مثال چنين است كه ذكر شد، و ظاهرا اشتباهى از ناسخ شده. و شايد مقصود آن باشد كه حق تعالى ما را بيامرزد بى‌سبق توبه، فراجع.

ششم، اخروى موهبتى جسمانى، مثل نهرهاى از شير و عسل.

تم، اخروى كسبى روحانى، مثل آمرزش و رضا با سبق توبه، و چون لذّات روحانى كه با فعل طاعات جلب شده.

هشتم، اخروى كسبى جسمانى، مثل لذات جسمانى كه با فعل‌

[٤٥٦] -« اگر( بخواهيد) نعمتهاى خدا را شماره كنيد نتوانيد كرد.»( إبراهيم- ٣٤، نحل- ١٨)