یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٩٢ - مکتب انسانیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٣٩٢

مادی و معنوی بشر و شرافت و تقدس کوشش در رفع این نیازمندیها و ترجیح کسی که از خود میگذرد و خود را فدای خدمت به دیگران میکند، با آنکه از نظر منطق ماشینی و غریزه خودخواهی و حب به ذات احمقانه است، مشکلی است که ماتریالیسم هرگز قادر به حل آن نخواهد بود. (ر. ک: نمره ٥١).

نیاز به احسان و خدمت و محبت به دیگران:

آیا واقعاً در انسان نیازی به خدمت کردن و احسان کردن است؟ که البته اگر باشد قطعاً معنوی است نه مادی. آیا در انسان نیازی به محبت رساندن و حمایت و دستگیری است؟ هر نیازی از یک خلأ حکایت میکند که آن خلأ تقاضای پرشدن دارد. آن خلأ در کجاست و چه چیز آن را پر میکند؟ اینهاست مسائل انسانی که در «مکتب انسانیت» باید طرح شود.

صلح کل،.

مکتب انسانیت نیست:

والّا مکتب انسانیت به صورت منفی صرف که بگوید در نظر من فرقی میان انسان و انسان نیست (هرچند تفاوت آنها در ارزشهای انسانی از قبیل تقوا، دانش، جهاد، عمل و فعالیت است) مکتب شناخته نمیشود. بعضیها از آن جهت خود را طرفدار مکتب انسانیت میدانند که صلح کلاند و فرقی میان انسان خداپرست و انسان بت پرست قائل نیستند زیرا هر دو انسانند، یعنی هر دو جهازات مادی انسان را دارند.

(رجوع به نمره ٥٠).

٣٠. میل به خدمت و حمایت فرزند آیا یک ملاک انسانی است؟ در حیوان هم چنین چیزی به صورت غریزه وجود دارد. آیا آنچه در انسان است چیست؟.

مؤسسه خوشحالان شیراز:

٣١. در شیراز مؤسسهای را بازدید کردم به نام مؤسسه خوشحالان وابسته به بیمارستان سلامی. دیدم در آنجا مردی به نام «امامزاده» متصدی تعلیم و تربیت کودکان کر و لال بود. با چه زحمتی آنها را نوشتن و خواندن میآموخت! دهانش را با طرز مخصوصی جلو چشم آنها باز و بسته میکرد که مثلًا آنها بفهمند او میگوید «اینجا» و آنها این کلمه را بنویسند و بفهمند. این کار را با عشق و علاقه و ایمان میکرد.

هرگز پول قادر نیست چنین کاری انجام دهد، این کار معجزه