یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٤١ - یادداشت قرآن و انسان
یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٣٤١
١٢٢. (رجوع شود به شماره ١١ سخن اقبال و شماره ١٣).
لو. اینکه «دواؤک فیک و داؤک منک»، و اینکه راه لذت بیشتر از درون است نز برون.
٢. ذمّ انسان در قرآن:.
الف. إنَّهُ کانَ ظَلوماً جَهولًا..
ب. إنَّ الْإنْسانَ لِرَبِّهِ لَکنودٌ. وَ إنَّهُ عَلی ذلِک لَشَهیدٌ. وَ إنَّهُ لِحُبِّ الْخَیرِ لَشَدیدٌ. أفَلا یعْلَمُ إذا بُعْثِرَ ما فِی الْقُبورِ. وَ حُصِّلَ ما فِی الصُّدورِ. إنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ یوْمَئِذٍ لَخَبیرٌ..
ج. وَ إذا مَسَّ الْإنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أوْقاعِداً أوْقائِماً فَلَمّا کشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ کأنْ لَمْ یدْعُنا إلی ضُرٍّ مَسَّهُ..
د. وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کثیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإنْسِ لَهُمْ قُلوبٌ لا یفْقَهونَ بِها وَ لَهُمْ أعْینٌ لا یبْصِرونَ بِها وَ لَهُمْ اذانٌ لا یسْمَعونَ بِها اولئِک کالْأنْعامِ بَلْ هُمْ أضَلُّ..
ه. إنَّ الْإنْسانَ لَیطْغی. أنْ رَاهُ اسْتَغْنی..
و. خُلِقَ الْإنْسانُ ضَعیفاً. النساء، ٢٨.
ز. خُلِقَ الْإنْسانُ مِنْ عَجَلٍ. الانبیاء، ٣٧.
ح. إنَّ الْإنْسانَ لَظلومٌ کفّارٌ. ابراهیم، ٣٤.
ط. وَ کانَ الْإنْسانُ عَجولًا. الاسراء، ١١.
ی. خَلَقَ الْإنْسانَ مِنْ نُطْفَةٍ فَإذا هُوَ خَصیمٌ مُبینٌ. النحل، ٤.
یا. فَلَمّا نَجّیکمْ إلَی الْبَرِّ أعْرَضْتُمْ وَ کانَ الإْنْسانُ کفوراً.» الاسراء، ٦٧.
یب. وَ کانَ الْإنْسانُ قَتوراً. الاسراء، ١٠٠.
یج. وَ کانَ الْإنْسانُ أکثَرَ شَی ءٍ جَدَلًا. الهکف، ٥٤.
ید. لا یسْأمُ الْإنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَیرِ. فصلت، ٤٩.
یو. إنَّ الْإنْسانَ خُلِقَ هَلوعاً. إذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعاً. وَ إذا مَسَّهُ الْخَیرُ مَنوعاً.
معارج، ١٩- ٢١.
یز. بَلْ یریدُ الْإنْسانُ لِیفْجُرَ أمامَهُ. القیامه، ٥.
یح. قُتِلَ الْإنْسانُ ما أکفَرَهُ. عبس، ١٧.
یط. إنَّ الْإنْسانَ لَفی خُسْرٍ..
ک. فَأمَّا الْإنْسانُ إذا مَا ابْتَلیهُ رَبُّهُ فَأکرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَیقولُ رَبّی أکرَمَنِ. وَ