یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٨ - انسانیت از دیده علی علیه السلام

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٢٧٨

انسانیت از دیده علی علیه السلام

١. منسوب به ایشان است: دواؤک فیک ... وانت الکتاب ... اتزعم انک ....

٢. رحم اللَّه امرأ علم من این و فی این و الی این. ولاتکن سبعاً ضاریاً علیهم..

٣. تکرمون للَّه فی عباده ولا تکرمون اللَّه فی عباده..

٤. حساسیت علی درباره حق و عدالت که شهید عدالت شد. علی یک انسان منزوی و جدا از انسانهای دیگر و اجتماع و بیتفاوت در سرنوشت آنها نبود. علی بیش از هر فرد دیگر احساس مسؤولیت میکرد؛ احساس مسؤولیت درباره انسانها، احساس مسؤولیت درباره آزادی انسانها و حقوق انسانها و عدالت میان انسانها.

٥. علی میان خوارج و اصحاب معاویه تفاوت قائل بود، بدین جهت که خوارج عقیده و مکتب داشتند و از روی ایمان کار میکردندگو اینکه در اشتباه بودند ولی اصحاب معاویه این حد از انسانیت را هم نداشتند یعنی ایمانی به اصل و مکتبی نداشتند. لهذا فرمود: لا تقتلوا الخوارج بعدی فلیس من طلب الحق فأخطأه کمن طلب الباطل فأدرکه..

٦. و هذا اخو غامد و قد ورد خیله الانبار ....

٧. ترحم عجیب علی درباره افتادگان، یتیمان، بیوه زنان که او را از پا درمیآورد، گریههای باشکوه علی در این موارد مانند خنده باشکوه در مقابل نیروی دشمن- مثال خندههای لوس و گریههای تضرع آمیز برخی محکومین.

٨. لولا حضورالحاضر و قیام الحجة بوجود الناصر ....

٩. علی مردی است که سراپا اخلاص درباره خدمت به انسانها بود (وَ یطْعِمونَ الطَّعامَ عَلی حُبِّه ...). علی به دست خود قنات جاری میکرد، هنوز از آنجا خارج نشده به موجب سندی آنها را وقف انسانهای