یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٠٦ - یادداشت علم و ایمان - سخنرانی دبیرستان علوی در ٢٢ رمضان ٩٢ برای دانش آموزان سیکل دوم

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٥٠٦

تسخیر نفس بیان میکند و اینکه انسان علاوه بر نیروی عقل نیازمند به نیروی ایمان است.

١٢. رجوع شود به جزوه «تلاقی دین و علم» ترجمه آقای احمد آرام.

١٣. فرق است میان عالم بودن و روح علمی داشتن، و همچنین فرق است میان متدین بودن و روح دینی داشتن. عالم آن است که میداند، البته آن که دانستنش محدود است به امور محدودی، و روح علمی داشتن عبارت است از روح تحقیق و جستجو و کاوش و اقرار به جهل و دیگر عدم غرور و جمود و جزم.

اما دینی بودن عبارت است از ایمان به دین، و روح دینی داشتن عبارت است از محبت و خیرخواهی و ترک خودخواهی و خودپرستی.

دین از آن جهت حرارت است که امید است و چون امید است حرکت هم هست:

١٤. در شماره ١ گفتیم که ایمان حرارت است و علم روشنایی.

اکنون میگوییم که ایمان از آن جهت حرارت است که امید است و امید حرارت است و چون حرارت است حرکت هم هست. آیا احساس کردهاید که وقتی که یک امید به موفقیت و یک سعادت آینده در شما پیدا میشود چگونه جریانی مثل جریان برق و بخار سراسر وجود شما را میگیرد، برعکس وقتی که امیدتان بریده میشود نوعی سردی و دلزدگی پیدا میکنید، دستتان دیگر به کاری نمیرود.

به نسبت شعاع امید، حرارت ایمانی عمیق و پایدار است:

این امیدها موقت است و تأثیری در شعاع حال و «آن» دارد و اثر محدود و احیاناً تخدیرکنندهای دارد، ولی دین یک امید و یک حرارت مرکزیی است که هرگز سرد نمیشود و تا دوردست ترین افقها را گرم میکند.

امیدهای موقت و حرارتهای موقت برای انسان در «آن» و یا در «زمان حال»:

سایر امیدها تا وقتی که انسان در غفلت «آن» بسر میبرد تأثیر میبخشند و تأمل مختصر در فنا و نیستی آنها از حرارت آنها میکاهد، و بعلاوه قدرت مقاومت در مقابل عوامل مخالف در آنها خیلی ضعیف است اما امیدی که دین ایجاد میکند دامنهدار و گسترده و قابل مقاومت است.

١٥. انسان باید بداند و بخواهد تا برود و عمل کند. علم به ما