یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٦٢ - انسان، فلسفه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ١، ص: ٣٦٢

«علم» نامیده میشود و از عملی که اخلاق علمی محصول آن است) و طبع اعم از لوازم بیولوژیکی و یا حیاتی و حیوانی و غریزی، و عادت (عادات شخصی) و عرف (سنن و عادات اجتماعی و حتی عوامل فرهنگی و تاریخی محیط) و دیگر شرع یعنی دین.

١٧. عطف به نمره ٨، اهمیت این بحث از نظر اصالت فرهنگ، بخصوص از نظر اصالت مذهب. آیات قرآن در زمینه ملأ و مستکبرین و مترفین و متقابلًا در زمینه مستضعفین آیا مؤید این مدعاست؟ آیا راست است که پیغمبران الهی از طبقه محرومین بودند و اسلام دین طبقه محکوم است؟ پس پیغمبر باید در دوره زندگی با خدیجه به ... [١]

انسان و خودآگاهی

رجوع شود به ورقههای «یادداشت روح، خودواقعی و خودخیالی» شماره ٣٥، بحث نسبتاً خوبی آنجا شده است.

ایضاً مقاله ٣١ از مقالات (سیری در نهج البلاغه)

انسان، فلسفه

در رساله (حدودالاشیاء و رسومها)، الکندی نقل میکند که: «وحدّدوها ایضاً فقالوا الفلسفة معرفة الانسان نفسه». خود کندی میگوید: و هذا قول شریف النهایة بعید الغور.