مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٠ - کعبه و نقش اجتماعی آن

مشرق و مغرب از آنِ خداست (هرجا را که مصلحت بداند قبله میسازد و) هرکه را خواهد به راه راست هدایت میکند.]

ایضاً سوره بقره، آیه ١٩٦- ٢٠٣:

وَ اتِمُّوا الْحَجَّ وَ الْعُمْرَةَ لِلّهِ فَانْ احْصِرْتُمْ ... الْحَجُّ اشْهُرٌ مَعْلوماتٌ فَمَنْ فَرَضَ فیهِنَّ الْحَجَّ ... لَیسَ عَلَیکمْ جُناحٌ انْ تَبْتَغوا فَضْلًا مِنْ رَبِّکمْ ... ثُمَّ افیضوا مِنْ حَیثُ افاضَ النّاسُ ... فَاذا قَضَیتُمْ مَناسِککمْ ... فَمِنَ النّاسِ مَنْ یقولُ رَبَّنا اتِنا فِی الدُّنْیا ... وَ مِنْهُمْ مَنْ یقولُ رَبَّنا اتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً ... اولئِک لَهُمْ نَصیبٌ مِمّا کسَبوا ... وَ اذْکرُوا اللَّهَ فی ایامٍ مَعْدوداتٍ.

[و حج و عمره را تمام و کامل برای خدا به پایان برید، پس اگر محصور شدید هر قربانی که میسر باشد (بکشید و از احرام درآیید) و سرهای خود را نتراشید تا آنکه قربانی به جایگاه خود (قربانگاه) برسد، پس اگر هریک از شما بیمار بود یا دردی در سر داشت (و نیاز به تراشیدن سر در حال احرام پیدا نمود سر را بتراشد) پس کفّارهای دهد روزه باشد یا صدقه یا قربانی، و اگر ایمن بودید پس هرکه با تقدیم عمره به سوی حج تمتّع میرود هر قربانی که میسر باشد (بکشد) و هرکه قربانی نیابد (یا نتواند) پس سه روز در ایام حج روزه بدارد و هفت روز هنگامی که (به وطن) بازگشتید، این ده روز کامل است. این (حکم تمتّع) برای کسی است که (خود و) خانوادهاش ساکن مسجدالحرام (اهل مکه و اطراف آن) نباشند. و از خدا پروا کنید و بدانید که خدا سخت کیفر است. (وقت) حج ماههای معلومی است، پس هرکه در این ماهها [با بستن احرام] حج را [بر خود] واجب ساخت پس (بداند که) بدزبانی و آمیزش و فسق (کارهای ناشایست و دروغ) و بگومگو در حج [روا] نیست. و هرکار نیکی کنید خدا آن را میداند، و توشه برگیرید که بهترین توشه تقواست، و از من پروا کنید ای خردمندان. بر شما گناهی نیست که فضل و بهرهای از پروردگارتان بجویید، پس چون از عرفات روانه شدید در مشعرالحرام (بمانید و) به ذکر خدا پردازید، و او را یاد کنید چنانکه راهتان نموده است، و همانا شما پیش از آن از گمرهان بودید. سپس از همان جا که مردم روانه میشوند روانه