عَنْ ابیعَبْدِاللَّهِ علیه السلام: کانَ ابی یقولُ: ما یعْبَأُ بِمَنْ یؤُمُّ هذَا الْبَیتَ اذا لَمْیکنْ فیهِ ثَلاثُ خِصالٍ: خُلُقٌ یخالِقُ بِهِ مَنْ صَحِبَهُ [١] وَ حِلْمٌ یمْلِک بِهِ غَضَبَهُ وَ وَرَعٌ یحْجُزُهُ عَنْ مَحارِمِ اللَّهِ.

[امام صادق علیه السلام فرمود: پدرم میفرمود: کسی که به زیارت این خانه میآید اگر سه خصلت در او نباشد ارزش و اهمیتی نزد خدا ندارد: اخلاق خوشی که با آن با همنشینانش معاشرت کند، و بردباریای که با آن خشم خود را کنترل نماید، و پرهیزکاریای که او را از حرامهای الهی باز دارد.]

وسائل، جلد ٢، صفحه ١٣٩:

احتجاج طَبَرْسی عَنْ امیرِالْمُؤْمِنینَ علیه السلام فِی احْتِجاجِهِ عَلَی الْخَوارِجِ قالَ: وَ امّا قَوْلُکمْ انّی کنْتُ وَصِیاً فَضَیعْتُ الْوَصِیةَ فَانْتُمْ کفَرْتُمْ وَ قَدَّمْتُمْ عَلَی وَ ازَلْتُمُ الْامْرَ عَنّی وَ لَیسَ عَلَی الْاوْصِیاءِ الدُّعاءُ الی انْفُسِهِمْ، انَّما یبْعَثُ اللَّهُ الْانْبِیاءَ علیهم السلام فَیدْعونَ الی انْفُسِهِمْ وَ (امَّا خ) الْوَصِی فَمَدْلولٌ عَلَیهِ مُسْتَغْنٍ عَنِ الدُّعاءِ الی نَفْسِهِ وَ قَدْ قالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: وَ لِلَّهِ عَلَی النّاسِ حِجُّ الْبَیتِ مَنِ اسْتَطاعَ الَیهِ سَبیلًا. وَ لَوْ تَرَک النّاسُ الْحَجَّ لَمْیکنِ الْبَیتُ لِیکفَرَ [بِتَرْکهِمْ ایاهُ] وَلکنْ کانوا یکفُرونَ بِتَرْکهِمْ ایاهُ لِانَّ اللَّهَ قَدْ نَصَبَهُ لَکمْ عَلَماً وَ کذلِک نَصَبَنی عَلَماً حَیثُ قالَ رَسولُاللَّهِ صلی الله علیه و آله: یا عَلِی، انْتَ مِنّی بِمَنْزِلَةِ الْکعْبَةِ تُؤْتی وَ لاتَأْتی.

[در کتاب احتجاج طبرسی در ضمن احتجاج امیرمؤمنان علیه السلام با خوارج آمده است که فرمود: اما اینکه گفتید من وصی رسول خدا صلی الله علیه و آله بودم و (با سکوت و خانهنشینی خود) وصیت را تباه کردم؛ بدانید این شما بودید که کافر شدید و دیگران را بر من مقدم داشتید و کار را از دست من بیرون بردید؛ و بر اوصیا لازم نیست که مردم را به سوی خود دعوت کنند (بلکه مردم باید خود طبق وصیت پیامبرشان نزد اوصیا بروند)؛ خداوند

[١]. داستان امام زینالعابدین و خدمت در سفر حج.