مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٧٩ - نمونه های تاریخی

عروسش آمده است [١]. این مرد میآید خدمت اباعبداللَّه و از حضرت اجازه میخواهد. زن جوانی دامنش را میگیرد و میگوید: ای مرد! کجا میروی؟ مرا به چه کسی میسپاری؟ فوراً مادرش پیش میآید و میگوید: پسرم! مبادا با این حرفها دست از یاری فرزند پیغمبر برداری که این یک امتحان الهی است. این است که به کار ارزش میدهد و این حادثه را درس آموزندهای قرار میدهد که اگر هزارها سال هم مردم بنشینند باز ارزش دارد که حرفش را بزنند و درس بیاموزند و تعلیم و تربیت بگیرند. این جوان میرود تا بالاخره شهید میشود؛ افرادی را میکشد و کشته میشود. مادرش بعد از اینکه اطلاع پیدا میکند پسرش کشته شد، چوبی را برمیدارد، میخواهد به جنگ برود که ابا عبداللَّه فرمود: «ای زن! برگرد، جهاد از شما زنان برداشته شده است.» دلیل بر اینکه او تحت تأثیر احساسات نیست اینکه تا امر آقا میرسد میگوید چَشم. دشمن وقتی میبیند که او مادر است، سر این جوان را از بدنش جدا میکند و به طرف او میاندازد. [این مادر سر جوانش را به سوی آنها پرتاب میکند و میگوید ما چیزی را که در راه خدا دادیم پس نمیگیریم.] [٢]