درس‌های اسفار ط-صدرا
(١)
جلسه هجدهم
١١ ص
(٢)
چه چیزی می تواند موضوع حرکت باشد؟
١٢ ص
(٣)
حرکت، « سیلان حالت » است نه « حالت سیال »
١٤ ص
(٤)
آیا حرکت می تواند صورت منوع باشد؟
١٥ ص
(٥)
چهار دلیل در ابطال منوع بودن حرکت
١٦ ص
(٦)
نظر مرحوم آخوند
١٨ ص
(٧)
حکمت مشرقی
١٩ ص
(٨)
جلسه نوزدهم
٢١ ص
(٩)
مسئله ربط حادث به قدیم
٢٢ ص
(١٠)
مسئله ربط متغیر به ثابت
٢٣ ص
(١١)
طرح یک اشکال
٢٥ ص
(١٢)
متحرک بالعرض و متحرک بالذات
٢٥ ص
(١٣)
نتیجه گیری
٢٧ ص
(١٤)
جلسه بیستم
٢٩ ص
(١٥)
چرا حرکت نیازمند به موضوع است؟
٣٠ ص
(١٦)
طرح دوباره اشکال ربط متغیر به ثابت
٣٢ ص
(١٧)
یک استدلال بر حرکت جوهری
٣٤ ص
(١٨)
نظر مرحوم آخوند درباره موضوع حرکت
٣٦ ص
(١٩)
جلسه بیست و یکم
٣٩ ص
(٢٠)
رفع یک توهم
٣٩ ص
(٢١)
وحدت فاعل و قابل در حرکت ذاتی
٤١ ص
(٢٢)
یک سؤال مهم
٤٣ ص
(٢٣)
تفسیر ناموجه حاجی
٤٤ ص
(٢٤)
اثبات طبیعت برای متحرک و اینکه طبیعت مبدأ قریب همه حرکات است
٤٧ ص
(٢٥)
جلسه بیست و دوم
٤٩ ص
(٢٦)
فاعل در حرکت قسری
٥٠ ص
(٢٧)
خلاصه ای از مطالب گذشته
٥٢ ص
(٢٨)
توجیه شیخ درباره رابطه طبیعت ثابت و حرکات عرضی
٥٢ ص
(٢٩)
نقد نظریه شیخ
٥٣ ص
(٣٠)
اشکال و پاسخ
٥٣ ص
(٣١)
مراتب حرکات به عنوان علل معدّه
٥٦ ص
(٣٢)
فرض دو سلسله مشکل را حل نمی کند
٥٨ ص
(٣٣)
ربط متغیر به ثابت و ایراد مرحوم جلوه
٥٩ ص
(٣٤)
کیفیت ربط متغیر به ثابت
٦١ ص
(٣٥)
جلسه بیست و سوم
٦٣ ص
(٣٦)
اشکال مهم درباره تغیرناپذیری علت طبیعت
٦٣ ص
(٣٧)
معنای ذاتی بودن حرکت
٦٤ ص
(٣٨)
خلاصه پاسخ
٦٦ ص
(٣٩)
ویژگی خاص تقسیمات وجود
٦٧ ص
(٤٠)
ویژگی مذکور و مسئله ربط متغیر به ثابت
٦٩ ص
(٤١)
نسبت حرکت با مقولات
٧٣ ص
(٤٢)
جلسه بیست و چهارم
٧٥ ص
(٤٣)
چهار نظریه در باب نسبت حرکت به مقولات
٧٦ ص
(٤٤)
ایراد حکما بر نظریه اول
٧٩ ص
(٤٥)
نقد استدلال حکما به دو تقریر
٨٠ ص
(٤٦)
راه ابطال نظریه اول
٨٣ ص
(٤٧)
پاسخ اشکال میرزای جلوه
٨٥ ص
(٤٨)
جلسه بیست و پنجم
٨٧ ص
(٤٩)
ایراد فخر رازی در مورد حرکت اشتدادی
٨٧ ص
(٥٠)
پاسخ ایراد فخر رازی
٨٨ ص
(٥١)
انسان جنس است نه نوع
٨٩ ص
(٥٢)
شی ء در حال حرکت ماهیت بالفعل ندارد
٩١ ص
(٥٣)
بازگشت به ایراد فخر رازی
٩٢ ص
(٥٤)
بیان اشکال در حرکت کمّی
٩٣ ص
(٥٥)
برداشت نادرست فخر رازی از « بالقوه » در کلام شیخ
٩٥ ص
(٥٦)
دو نوع ماهیت
٩٦ ص
(٥٧)
جلسه بیست و ششم
٩٩ ص
(٥٨)
نظریه سوم و نقد آن
١٠٠ ص
(٥٩)
راهی برای توجیه نظریه سوم
١٠١ ص
(٦٠)
تأملی در چهار نظریه فوق
١٠٤ ص
(٦١)
راهی برای نقد نظریه اول
١٠٤ ص
(٦٢)
لزوم تفکیک میان سه مطلب
١٠٦ ص
(٦٣)
جمع میان چهار نظریه فوق
١٠٧ ص
(٦٤)
توضیح نظریه چهارم
١٠٩ ص
(٦٥)
حرکت در چه مقولاتی واقع می شود و در چه مقولاتی واقع نمی شود؟
١١٥ ص
(٦٦)
جلسه بیست و هفتم
١١٧ ص
(٦٧)
مبدأ و منتهای حرکت
١١٨ ص
(٦٨)
حکما و مسئله حرکت در مقولات
١٢٠ ص
(٦٩)
مقوله اضافه و مقوله جده
١٢٠ ص
(٧٠)
دلیل مرحوم آخوند بر استحاله حرکت در فعل و انفعال
١٢١ ص
(٧١)
برهان مرحوم آخوند بر استحاله « حرکت در حرکت »
١٢٢ ص
(٧٢)
نظر خاص علامه طباطبایی درباره « حرکت در حرکت »
١٢٣ ص
(٧٣)
حرکتِ حرکت
١٢٥ ص
(٧٤)
جلسه بیست و هشتم
١٢٧ ص
(٧٥)
ایراد حاجی و علامه بر مرحوم آخوند
١٢٨ ص
(٧٦)
راهی برای رفع هر دو ایراد
١٢٩ ص
(٧٧)
دلیل امتناع حرکت در حرکت
١٣١ ص
(٧٨)
تدریج در تدریج محال است
١٣٢ ص
(٧٩)
نظریه خاص علامه طباطبایی
١٣٤ ص
(٨٠)
« حرکت در حرکت » یا « حرکت مرکب » ؟
١٣٥ ص
(٨١)
آیا « حرکت در حرکت » مصداق دارد؟
١٣٦ ص
(٨٢)
جلسه بیست و نهم
١٣٩ ص
(٨٣)
بررسی امکان وقوع حرکت در متی، جده و اضافه
١٤٠ ص
(٨٤)
تقابل سکون و حرکت
١٤٢ ص
(٨٥)
آیا سکون امری « زمانی » و « وجودی » است؟
١٤٤ ص
(٨٦)
نظر مرحوم آخوند درباره تقابل سکون و حرکت
١٤٥ ص
(٨٧)
آیا عدم ملکه حظّی از وجود دارد؟
١٤٦ ص
(٨٨)
تحقیق در وقوع حرکت در مقولات پنجگانه
١٤٩ ص
(٨٩)
جلسه سی ام
١٥١ ص
(٩٠)
آیا حرکت وضعی بدون امکان حرکت أینی متصور است؟
١٥٢ ص
(٩١)
آیا حرکت أینی و وضعی توأمان ممکن است؟
١٥٤ ص
(٩٢)
راهی دیگر در بررسی مسئله
١٥٥ ص
(٩٣)
آیا هر حرکتی لزوماً اشتدادی است؟
١٥٦ ص
(٩٤)
راه حلی درباره علت عدم اشتداد در حرکات أینی و وضعی
١٥٨ ص
(٩٥)
جلسه سی و یکم
١٦١ ص
(٩٦)
حرکت و تکامل
١٦٤ ص
(٩٧)
دو نوع تکامل
١٦٥ ص
(٩٨)
معنای واقعی تکامل در طبیعت
١٦٦ ص
(٩٩)
آیا حرکات أینی و وضعی تکاملی است؟
١٦٧ ص
(١٠٠)
نظر مرحوم آخوند درباره وحدت مقوله در حرکت اشتدادی
١٦٨ ص
(١٠١)
جلسه سی و دوم
١٧١ ص
(١٠٢)
وحدت « متحرک » و استمرار آن
١٧١ ص
(١٠٣)
وحدت « حرکت » و استمرار آن
١٧٢ ص
(١٠٤)
آیا حرکت توسطی لازمه حرکت قطعی است؟
١٧٣ ص
(١٠٥)
وحدت « مقوله » و استمرار آن
١٧٥ ص
(١٠٦)
مقایسه ای با نظر قدما
١٧٦ ص
(١٠٧)
گریزی به مسئله نفس
١٧٨ ص
(١٠٨)
برهان بر اصالت وجود از راه حرکت اشتدادی
١٧٩ ص
(١٠٩)
دو معنای اشتداد
١٨١ ص
(١١٠)
جلسه سی و سوم
١٨٣ ص
(١١١)
بیانی جدید از برهان گذشته
١٨٣ ص
(١١٢)
انقلاب ذات
١٨٧ ص
(١١٣)
انقلاب ذات، لازمه حرکت اشتدادی
١٨٧ ص
(١١٤)
شی ء در حال حرکت ماهیت بالفعل ندارد
١٨٩ ص
(١١٥)
حرکت، نوعی جامع اضداد
١٩١ ص
(١١٦)
برهان شیخ بر امتناع حرکت جوهری
١٩٣ ص
(١١٧)
جلسه سی و چهارم
١٩٥ ص
(١١٨)
اشکال شیخ بر حرکت جوهری
١٩٦ ص
(١١٩)
توضیح اشکال
١٩٧ ص
(١٢٠)
پاسخ مرحوم آخوند به ایراد شیخ
١٩٩ ص
(١٢١)
نتیجه گیری
٢٠٠ ص
(١٢٢)
مرحوم آخوند و مسئله موضوع در حرکت جوهری
٢٠٠ ص
(١٢٣)
اقوال دیگر مرحوم آخوند در باب موضوع در حرکت جوهری
٢٠٢ ص
(١٢٤)
نظر علامه طباطبایی
٢٠٣ ص
(١٢٥)
بررسی نظر علامه طباطبایی
٢٠٤ ص
(١٢٦)
جلسه سی و پنجم
٢٠٧ ص
(١٢٧)
« صورةٌ مّا » چیست؟
٢٠٨ ص
(١٢٨)
رفع استبعاد در مورد « صورةٌ مّا »
٢٠٩ ص
(١٢٩)
تخالف در کلام مرحوم آخوند در باب موضوع حرکت جوهری
٢١١ ص
(١٣٠)
آیا این تخالف واقعی است؟
٢١٢ ص
(١٣١)
توجیه نظرات دیگر آخوند درباره موضوع حرکت
٢١٥ ص
(١٣٢)
موضوع در حرکت کمّی
٢١٦ ص
(١٣٣)
اشکال مشترک در حرکت کمّی و حرکت جوهری
٢١٧ ص
(١٣٤)
جلسه سی و ششم
٢٢١ ص
(١٣٥)
خلاصه نظر مرحوم آخوند در باب موضوع حرکت جوهری
٢٢١ ص
(١٣٦)
حل اشکال در حرکت کمّی
٢٢٣ ص
(١٣٧)
برهان فصل و وصل
٢٢٦ ص
(١٣٨)
یک اشکال مهم
٢٢٧ ص
(١٣٩)
جسم به معنای ماده و جسم به معنای جنس
٢٢٨ ص
(١٤٠)
فصل 18
٢٣٣ ص
(١٤١)
فصل 19
٢٣٦ ص
(١٤٢)
فصل 20
٢٤١ ص
(١٤٣)
فصل 21
٢٤٧ ص
(١٤٤)
فصل 22
٢٤٩ ص
(١٤٥)
فصل 23
٢٥٥ ص
(١٤٦)
فصل 24
٢٥٩ ص
(١٤٧)
تنبیه و توضیح
٢٦٢ ص
 
ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص

درس‌های اسفار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٣٤ - فصل ١٨

بالفعل من کل وجه أو لایکون کذلک؛ و الاول محال إذ الّذی یکون بالفعل من کلّ الوجوه یکون مفارقاً لا علاقة بینه و بین المادة أصلا، و کل ما کان کذلک فلا معنی لکونه خارجاً من القوة الی الفعل، فلا معنی لکونه متحرکاً إذ قد حصل له بالوجوب جمیع ما یمکن له بالامکان العام [١]، فکل ما هو بالفعل من جمیع الوجوه یمتنع علیه الحرکة، و بعکس النقیض کل ما یصح علیه الحرکة ففیه مابالقوة إذ کل طالب للحرکة یطلب شیئاً لم یحصل له بعد فلایصح أن یکون المجرد عن المادة یطلب بالحرکة أمراً. و أیضاً الحرکة أمر طار علی الشیء المتحرک و یجب أن یکون فی الشیء الّذی یطرء له شیء معنی مّا بالقوة فیجب فیما یفرض له الحرکة معنی مّا بالقوة، و المفارق بریء من ذلک فموضوع الحرکة یلزمه أن یکون جوهراً مرکب الهویة ممابالقوة و ممابالفعل جمیعاً و هذا هو الجسم.

واعلم أنه لایجوز أن یکون الحرکة صورة لنوع من الجواهر الجسمانیة لوجوه من البیان [٢]:.

الأول: لانّ الحرکة عرض بل أضعف الأعراض، لأنها متحرکیة الشیء بالمعنی النسبی [٣] لا ما به یتحرک الشیء [٤]، فلایصح أن یکون صورة لموجود جوهری و لایتحصّل الشیء بما هو أنقص وجوداً منه [٥]و الثانی: لأنک علمت أنّ موضوعها الجسم بالفعل، و لایصح أن یوجد جسم عام مبهم إلّافی العقل بل الموجود من الجسم ما قد تحصّل نوعاً خاصاً.

و الثالث: لأنّ الحرکة لا توجد أنواعها بالفعل مستقرة و ما لایوجد بالفعل لاینوّع


[١]. در باب مجردات میگویند: «کل ما امکن له بالامکان العام فهو حاصل له». هرچه برای مجرد حاصل نیست محال است برای آن حاصل شود و هرچه حصول آن برای مجرد محال نیست قطعاً بالفعل برای آن حاصل است و بنابراین حرکت در مجردات معنا ندارد.[٢]. اشاره به اینکه دیگران به چند صورت برای این مطلب دلیل آوردهاند ولی ما آن را قبول نداریم.[٣]. اعراض نسبی را «اضعف الاعراض» میگویند.[٤]. در بحث تعریف حرکت که در گذشته مطرح کردیم شیخ از فیثاغورس این تعریف را نقل کرده بود که حرکت عبارت است از غیریت. شیخ گفت این تعریف درست نیست زیرا حرکت عین غیریت نیست بلکه «ما به الغیریه» است. مرحوم آخوند به شیخ ایراد گرفت و گفت تعریف فیثاغورس قابل توجیه است زیرا از حرف شیخ چنین برمیآید که حرکت «ما به التجدد» است، یعنی چیزی است که ملاک تجدد است در صورتی که حرکت «نفس تجدد» است.[٥]. منوّع شیء، ملاک فعلیت شیء و ملاک تحصل آن است. امکان ندارد جوهر که از عرض «اقوی وجوداً» است به عرض متحصل شود.