كند آن بنده را كه گفت : هر حرف قرآن در لوح بزرگتر از كوه قاف است . اين لوح همان لوح محفوظ است در قول بارى تعالى : فى لوح محفوظ و اين قاف رمزى به قول حق جل و على : ق و القرآن المجيد .

در معانى الاخبار , از امام صادق ( ع ) , روايت شده است : و اماق فهو الجبل المحيط بالارض و خضره السماء منه و به يمسك الله الارض ان تميد باهلها ( تفسير صافى ) . چنانكه در معانى الاخبار , از امام صادق ( ع ) در تفسير ص و القرآن ذى الذكر [١] روايت شده است : و اما ص فعين تنبع من تحت العرش و هى التى توضا منها النبى ( ص ) لما عرج به . الحديث . و در علل الشرائع , از امام كاظم ( ع ) روايت است كه

سئل ( ع ) و ما صاد الذى امران يغتسل منه ( يعنى النبى ( ص ) لما اسرى به . فقال : عين تتفجر من ركن من اركان العرش يقال لها ماء الحيوه و هو ما قال الله عزوجل : ص و القرآن ذى الذكر .

و فى تفسير الجمع عن الصادق ( ع ) انه اسم من اسماء الله تعالى اقسم به ( تفسير صافى ) . و در خبر ديگر اينكه ص اسمى از اسماء نبى است . ابن عباس گفت : ص جبل بمكه كان عليه عرش الرحمن حين لاليل و لانهار . اين عرش رحمن قلب مؤمن است كه قلب المؤمن عرش الله الاعظم . و قال ( ص ) لا يسعنى ارضى و لاسمائى , و يسعنى قلب عبدى المؤمن . پس ص اشارت است به صورت رسول الله ( ص ) , چنانكه ق هم اشاره به قلب محمدى است , كه عرش الهى محيط به كل است . ( تفسير ابن عربى در سوره ق ) . هر يك از روايات سرى از اسرار و رمزى از رموز است , كه يك يك را بيانى بسيار بايد , و اين نكات را عمق هاى بسيار است . آرى , اگر كلام حق تعالى در مقام اطلاقش ظاهر شود , هيچ مخلوقى در برابر آن مقاومت نمى كند و همه در كلام او فانى مى شوند , لكن از غايت رحمت و كمال رافت به خلقش , اسماء و صفات و كلامش را از مقام اطلاق فرود آورد و به آنها لباس تعينات پوشانيد كه در مقام ارواح عاليه موافق مر آنها , و در مقام ارواح مضافه مرافق مر آنها , و در مقام اشباح عاليه نوريه و سافله ظلمانيه مطابق مر آنها , و در مقام انسان به لباس اصوات و عبارات و

[١]ص ٣٨ : ١ .