انسان و قرآن
(١)
قرآن چون خداوند سبحان بى پايان , و نور و تبيان كل شى ء است
٦ ص
(٢)
قرآن و تحدى آن
٧ ص
(٣)
كدام علم حجاب است
١٨ ص
(٤)
قرآن و عرفان و برهان از هم جدائى ندارند
٢٠ ص
(٥)
برهان حقيقى و شهود كشفى معاضد يكديگرند
٢٢ ص
(٦)
طرق اقتناى معارف
٢٥ ص
(٧)
گفتارى از شيخ رئيس و مولى صدرا در تاييد تمسك به برهان
٣٢ ص
(٨)
مكتوب جناب ميرداماد به يكى از اهل عصرش
٣٦ ص
(٩)
موازين پنجگانه علوم و عقايد
٣٨ ص
(١٠)
تفسير سوره عصر به بيان محقق خواجه نصيرالدين طوسى
٤٤ ص
(١١)
مقام معلم
٤٥ ص
(١٢)
ادب انبيا و اوليا عليهم السلام با حق سبحانه
٥٦ ص
(١٣)
تبرك به نقل چند حديث از غرر احاديث در درجات آيات قرآن
٥٩ ص
(١٤)
رؤيت و تمثل
٦٦ ص
(١٥)
آيات قرآن و درجات بهشت و انسان
٩٢ ص
(١٦)
بحثى قرآنى از تلفيق دو حديث شريف در تبيين مسائل قبل
٩٦ ص
(١٧)
عبادت احرار
١٠٦ ص
(١٨)
طرفدار و عهده دار حقوق بشر فقط قرآن مجيد است
١١٠ ص
(١٩)
فرق بين قرآن و فرقان
١١٥ ص
(٢٠)
اعتلاى انسان به فهم خطاب محمدى ( ص )
١٢٠ ص
(٢١)
بحثى اجمالى در حروف مقطعه
١٦٤ ص
(٢٢)
رساله شيخ رئيس رضوان الله تعالى عليه در تفسير حروف فواتح سور قرآنى
١٧٩ ص
(٢٣)
قرآن و ليله القدر
١٨٥ ص
(٢٤)
مقاله استاد آيه الله قزوينى در بيان ليله القدر
٢٠١ ص
(٢٥)
نقل آراء از شرح لاميه العجم صفدى در ليله القدر
٢٠٧ ص
(٢٦)
تعريف ليله القدر به بيانى رفيعتر
٢١١ ص
(٢٧)
روح و روح القدس
٢٢١ ص
(٢٨)
بحثى از روح القدس
٢٢٥ ص
(٢٩)
تبرك به نقل چند حديث از غرر احاديث در اسرار سوره قدر
٢٣٩ ص
(٣٠)
نقل بعضى از نكات علمى حول ليله القدر
٢٤٨ ص
(٣١)
قرآن و عترت
٢٥٢ ص
(٣٢)
كتاب حجت كافى
٢٥٤ ص
(٣٣)
سخنى با ابن ابى الحديد
٢٥٨ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص

انسان و قرآن - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ٤٥ - مقام معلم

به متعلق خاصى مقيد نشده است .

مقام معلم

معلم از لسان وسايط فيض الهى , در ملكوت عظيم آسمانها , عظيم خوانده مى شود و او را به عظيم ندا مى كنند . در كتاب فضل علم كافى , از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه من تعلم العلم و عمل به وعلم لله دعى فى ملكوت السماوات عظيما فقيل تعلم لله و عمل لله و علم لله ( ج ١ ص ٢٧ معرب ) , يعنى كسى براى خدا دانش آموزد و بدان كار بندد و به ديگران ياد دهد , در ملكوت آسمانها عظيم خوانده مى شود , و گويند كه اين كس براى خدا دانش آموخت , و براى خدا بدان بكار بست , و براى خدا به ديگران ياد داد .

معلم مظهر اسم شريف محيى است كه نفوس مستعده را به آب حيات علم احياء مى كند . و علم از زبان مترجمان اسرار قرآن , به آب حيات تفسير شده است , چه , آب مايه حيات اشباح و علم مايه حيات ارواح است .

جاء رجل من الانصار الى النبى صلى الله عليه و آله فقال يا رسول الله اذا حضرت جنازه و مجلس عالم ايهما احب اليك ان اشهد ؟ فقال رسول الله صلى الله عليه و آيه : ان كان للجنازه من يتبعها و يدفنها فان حضور مجلس عالم افضل من حضور الف جنازه الحديث . يعنى مردى از انصار به نزد پيامبر آمد و گفت : اى فرستاده خدا هرگاه جنازه اى و مجلس عالمى پيش آمده اند كدام يك در نزد شما محبوب تر است تا آن را اختيار كنم و حاضر گردم ؟ رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اگر براى تجهيز و دفن جنازه كسى هست , همانا كه حضور مجلس عالم افضل از حضور هزار جنازه است .

و قريب به همين مضمون گفته آمد كه روزى يكى از شاگردان عيسى عليه السلام وى را گفت : اى معلم , پدرم مرد , اجازه فرما كه براى دفن و كفن او بروم . عيسى عليه السلام فرمود : تو زنده اى از پى مرده مرو , مرده را بگذار تا مردگان بردارند .


[١]فصل الخطاب كرمانى ط ١ ص ٥١