المهاجر عن ابى الهذيل عن ابى جعفر ( ع ) قال قال : يا باهذيل انا لا نخفى علينا ليله القدر ان الملائكه يطوفون بنافيها . اين بيان به حكم نص قرآن است كه تنزل الملائكه و الروح فيها باذن ربهم من كل امر , [١] كه لابد بايد آنان را منزل اليه و مرسل اليه باشد فتبصر .

و نظير استدلال استحسانى فوق است آنچه در مجمع البيان نقل فرموده است : قال بعضهم ان الله قسم كلمات هذه السوره على ليالى شهر رمضان فلما بلغ السابعه و العشرين اشار اليها فقال هى , علاوه اينكه در اين قول , آيه مباركه بسم الله الرحمن الرحيم را جزء سوره محسوب نداشت و حال اينكه مذهب حق اين است كه بسمله جزء هر سوره است .

و آنكه گفته است ليله القدر بعد از رحلت نبى صلى الله عليه و آله رفع شده است زيرا كه فضل آن براى نزول قرآن بوده است , دليل او سخت عليل است , زيرا كه اجماع امت بر بقاء و دوام ليله القدر است و فيها يفرق كل امر حكيم و تنزل الملائكه و الروح [٢] مضارع دال بر تجدد و استمرار و استقبال است كه منزل فيه و مرسل اليه وعاء حقائق قرآن و خليفه الرحمن است , كه با قرآن است و قرآن با اوست , و افتراقشان را نشايد و هميشه متصاحب يكديگرند . پس , تنها فضل ليله القدر , به بيان خود قرآن , فقط براى نزول قرآن نيست .

و آنكه در وجه تسميه به ليله القدر گفته است : انها ليله تقدير الامور و الاحكام , مطابق روايات اهل بيت عليهم السلام است , و اقوال ديگر با آن منافات ندارند . فى كتاب معانى الاخبار باسناده الى الاصبغ بن نباته عن على بن ابى طالب عليه السلام است :

قال قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم : يا على اتدرى ما معنى ليله القدر ؟ فقلت : لا يا رسول الله . فقال : ان الله تبارك و تعالى قدر فيها ما هو كائن الى يوم القيامه فكان فيما قدر عزوجل و لا يتك و ولايه الائمه من ولدك الى يوم القيامه .

[١]قدر ٩٧ : ٤ .

[٢]دخان ٤٤ : ٥ .