ح الكافى باسناده عن يعقوب الاحمر قال قلت لابى عبدالله عليه السلام جعلت فداك انه اصابتنى هموم و اشياء لم يبق شيى ء من الخير الا و قد تفلت منى منه طائفه حتى القرآن لقد تفلت منى طائفه منه . قال ففزع عند ذلك حين ذكرت القرآن ثم قال ان الرجل لينسى السوره من القرآن فتاتيه يوم القيامه حتى تشرف عليه من درجه من بعض الدرجات فتقول السلام عليك فيقول و عليك السلام من انت ؟ فتقول انا سوره كذا و كذا ضيعتنى و تركتنى , اما لو تمسكت بى بلغت بك هذه الدرجه [١] . ترجمه : يعقوب احمر گفت به امام صادق عليه السلام عرض كردم : فدايت شوم , اندوهها و چيزهايى مرا رسيده است كه هيچ خيرى برايم نمانده است مگر اينكه طايفه اى از آنرا از دست داده ام , حتى قرآن هم طايفه اى از آن را از دست داده ام . يعقوب گفت تا قرآن را آنچنان ياد نمودم , امام در آن هنگام بيتاب شد و فرمود : همانا كه مرد سوره اى از قرآن را فراموش مى كند , پس آن سوره روز قيامت در نزد آن مرد آيد تا از درجه اى از بعض درجات بر او مشرف شود و بدو سلام گويد , و مرد جواب سلام دهد , پرسد تو كيستى ؟ گويد : من آن سوره اى هستم كه مرا تباه كردى و رها نمودى , آگاه باش اگر به من تمسك مى نمودى , تو را به اين درجه مى رساندم .

ط الكافى باسناده عن ابى عبدالله عليه السلام قال قال رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم تعلموا القرآن فانه ياتى يوم القيامه صاحبه فى صوره شاب جميل شاحب اللون فيقول له القرآن انا الذى كنت اسهرت ليلك و اظمات هو اجرك و اجففت ريقك و اسلت دمعك , اؤول معك حيثما الت , و كل تاجر من وراء تجارته و انا اليوم لك من وراء تجاره كل تاجر و سياتيك كرامه من الله عز وجل فابشر , فيوتى بتاج فيوضع على راسه و يعطى الامان بيمينه , و الخلد فى الجنان بيساره , و يكسى حلتين , ثم يقال له اقرا وارقه فكلما قرا آيه صعد درجه و يكسى ابواه حلتين ان كانا مؤمنين ثم يقال لهما هذا لما علمتماه القرآن . ترجمه : رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : قرآن را فرا

[١]كافى جلد ٢ صفحه ٤٤٥ معرب .