انسان و قرآن - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٧٤ - بحثى اجمالى در حروف مقطعه

مشارق الانوار [١] آورده است كه قال اميرالمؤمنين ( ع ) : انا باطن السين و انا سر السين .

و از آنچه گفته ايم دانسته مى شود كه بينات تطبيق ملفوظى اسماء حروف است با حذف حرف اول مر تمام عدد اسم ديگر را , به اين معنى كه بقيه مساوى مر تمام عدد لفظ ديگر باشد , خواه اين تطابق در يك لفظ باشد خواه در زياده , اعنى چه تطابق در يك كلمه باشد و يا در جمله . مثال در يك لفظ چون تطابق بينه( محمد) با ( اسلام) , زيرا كه بينه محمد ١٣٢ است و اسلام ١٣٢ , و چون تطابق بينه( على ) با( ايمان) . ملاجلال دوانى گويد :

خورشيد كمالست نبى , ماه ولى *** اسلام محمدست و ايمان على

گر بينه اى در اين سخن مى طلبى *** بنگر كه ز بينات اسمات جلى

به اين بيان كه ملفوظى( على) عين , لام , يا مى باشد . چون حروف اوايل كه مجموع على است حذف شود باقى ماند( ين) ( , ام) ( , ا) , كه عدد مجموع ١٠٢ است و عدد( ايمان) نيز ١٠٢ , و به همين بيان , ملفوظى( محمد ) با( اسلام) . و مثال در جمله : چون( حب على بن ابى طالب) با( دين الاسلام) .

ديگرى گفته است :

رمزيست كتاب حق تمامى بنظام *** اسرار الهيست به هر بطن كلام

از اسم( محمد) كه بود مصدر كل *** در ياب ز بينات نامش( اسلام)

و از آن جهت كه الف قطب حروف و به وجهى حرف ذات اقدس حق است , و نون يكى از اسماء نبى ( ص ) و ولايه باطن نبوت است , و سريان ولى در عالم چون سريان حق در عالم است , عارفى گفته است :

حرف اول از الوهيت الف *** مبدا جمله حروف مؤتلف

حرف اول از نبوت حرف نون *** قلب نون واو آمده اى ذوفنون