انسان و قرآن - حسن زاده آملي، حسن - الصفحة ١٠٣ - بحثى قرآنى از تلفيق دو حديث شريف در تبيين مسائل قبل

گوش انسان دهان جان اوست . از اين دهان مى توانيم اين كتاب را تحصيل كنيم و اين قول ثقيل را حمل نماييم و به اسرار آن برسيم . به هر جا كه رسيده ايد اين كتاب شما را بالا مى برد . يك آيه براى يك شخص روزنه اى است , همان آيه براى شخص ديگر دروازه اى است , و براى ديگرى جهانى , و براى ديگرى جهانهايى , تا بينش و قابليت و قوه هاضمه كسانى كه در كنار اين سفره نشسته اند چه اندازه باشد . سفره پهن است و قابليت و استعداد هم به انسان داده اند كه اسباب جمع دارى و شما را دعوت هم فرموده اند , و دست رد به سينه كسى نمى زنند , و كبر و ناز و حاجب و دربان هم در اين درگاه نيست , بلكه ناز شما را هم مى كشند , و به قول كمال اصفهانى :

برضيافت خانه فيض نوالت منع نيست *** در گشاده ست و صلا در داده خوان انداخته

اين ضيافت خانه خدا نوالش همواره وقف عام است خوان انداخته است و صلا هم در داده اند . چه كسى از روى صدق گفت آمدم و به مقصد نرسيد ؟

بمجاز اين سخن نمى گويم *** بحقيقت نگفته اى الله