يك كتاب را باز مى كنيد مى بينيد اين كتابى نيست كه آدم آن طور كه يك روزنامه را مى خواند آن را مطالعه كند . اين كتاب خلوت و وحدت مى خواهد . اين كتاب كار را تا بدانجا مى كشاند كه تك تك ساعت مزاحمش است . اين كتاب يواش يواش او را از اجتماع به كنار مى كشاند تا مى رود به جايى كه مى خواهد خودش باشد و خودش . حتى اگر افكار درونى از گوشه و كنار برايش پيش بيايد , آنها را طرد مى كند تا تجمع حواس پيدا كند , و تمام تعلقات را از خود القا مى كند و اسقاط مى نمايد تا صافى و خالص بشود خودش , و يك توحد روحانى پيدا كند كه بتواند آن كتاب را بفهمد و دريابد . چنين كتابى را مى گوييم كتاب سنگينى است . در فهم آن استاد و ارشاد و درس و بحث و فكر و تدبر و تامل لازم است .

خداوند سبحان فرمود : انا سنلقى عليك قولا ثقيلا [١] اين قول ثقيل قرآن عظيم است . اين كلام الهى قول ثقيلى است كه لو انزلنا هذا القرآن على جبل لرايته خاشعا متصدعا من خشيه الله [٢] ولكن انسان آن را حمل كرده است . اين قول ثقيل همان مادبه الله است كه ما را دعوت بدان فرموده اند . اين همان سفره پر بركت الهى است كه ما را به سوى آن خوانده اند . اگر اين لياقت را نداشته بوديم كه در كنار اين سفره بياييم و از غذاهاى روحانى آن بهره برداريم و نيروى روحى بگيريم و رشد عقلى تحصيل نماييم و استكمال وجودى پيدا كنيم يعنى به اخلاق ملكوتى متخلق شويم و به اوصاف الهى متصف گرديم , ما را بدان دعوت نمى فرمودند و اين سفره را براى ما مهيا نمى كردند آرى , اين كتاب براى ما نازل شده است و اين سفره خوراك من و شماست .

تاخيال و فكر خوش بر وى زند *** فكر شيرين مرد را فربه كند

جانور فربه شود ليك از علف *** آدمى فربه ز عزست و شرف

آدمى فربه شود از راه گوش *** جانور فربه شود از حلق و نوش

[١]مزمل ٧٣ : ٥ .

[٢]حشر ٥٩ : ٢١ .