فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٠ - راههاى اثبات مستقيم هلال خالد غفورى
«هي أهلّة الشهور، فإذا رأيت الهلال فصم، وإذا رأيته فافطر؛ (٢٤)
همان هلال هاى ماه است؛ اگر هلال را ديدى روزه بگير و اگر آن را ديدى افطار كن» .
٧. ابى أيوب ابراهيم بن عثمان خرّاز از امام صادق(ع) نقل كرده است كه فرمودند:
«إنّ شهر رمضان فريضة من فرائض الله فلا تؤدّوا بالتظنّي؛ (٢٥)
ماه رمضان فريضهاى از فرائض الهى است كه با تظنى از بين نمىرود» .
احتمال دوم: رؤيت به صورت طريقيت به كار رفته است دو استدلال براى اين احتمال وجود دارد:
اولاً: مفهوم عرفى رؤيت در مثل چنين مواردى طريقيت است، مثلاً منظور عرف از اين عبارت «اگر فقيرى را ديدى به او كمك كن»، خصوص رؤيت نيست، بلكه اگر صدايش را بشنود، بدون اينكه او را با چشم ببيند، باز بايد به او كمك كرد. بدون شك مراد عرف لزوم اعطا به فقير است به هر صورتى كه علم به وجود او پيدا كند، چه از راه رؤيت يا از راههاى ديگر.
بله، چنانچه گفته شود اگر فلان فيلم را ديدى، چشمت را از صفحه تلويزيون دور كن، خصوص رؤيت فيلم فهميده مىشود، لذا اگر صدايش را بشنود بدون
(٢٤) همان، ص٢٥٢، ب ٣ از احكام ماه رمضان، ح ١، و نيز، ص٢٥٤، ح٧ .
(٢٥) همان، ص٢٥٦، ب ٣ از احكام ماه رمضان، ح ١٦.