٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١٣ - بازخوانى مفهوم نشوز زن و مرد در قرآن حامد مصطفوى فرد

تعزيرات مى‌رسد. بنابراين در حالت خوف نشوز، مرد با زدن ملايم نفرت خود را از رفتارهاى مشكوك همسر خود ابراز مى‌كند و علاوه بر اين، قدرت حاكميت و توان مديريتى خود را در اداره خانواده به زن نشان مى‌دهد. حال اگر زن رويكرد خود را ادامه داد و به همسر خود خيانت كرد، مرد مى‌تواند او را درون خانه نگه داشته و از خروج او ممانعت كند تا زمانى كه نسبت به عدم ارتكاب زنا از جانب وى مطمئن شود؛ خواه با مرگ وى، خواه با يقين به توبه كردن وى، خواه با رسيدن وى به سن پيرى، و.... (١٤٣)

همچنين خداوند در آيه ١٩ سوره نساء مى‌فرمايد: {يَأ أيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا يحَِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُواْ النِّسَاءَ كَرْهًا وَ لَاتَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُواْ بِبَعْضِ مَا ءَاتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ وَ عَاشرُِوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسىَ أَن تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَ يجَْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيرًْا كَثِير} . بر طبق اين آيه، اگر زن مرتكب «فاحشة مبينة» شود، مرد مى‌تواند وى را تحت فشار قرار دهد (با سختگيرى در نفقه و ...) تا مهر خود را بخشيده و از هم طلاق گيرند. بيشتر مفسران مراد از «فاحشة مبينة» در اين آيه را زنا دانسته‌اند، (١٤٤) چنان كه قدر متيقن از اين واژه نيز همين است. (١٤٥) نكته تأييد شده


(١٤٣) براى مطالعه بيشتر ر.ك: خويى، البيان في تفسير القرآن، ص٤١٦.
(١٤٤) ابن كثير، تفسير القرآن العظيم، ج٢، ص٢١١ به نقل از ابن مسعود و ابن عباس و سعيد بن مسيب و شعبى و حسن بصرى و محمد بن سيرين و سعيد بن جبير و مجاهد و عكرمة و عطاء و ضحاك و أبو قلابة و أبو صالح و سدى و زيد بن أسلم و سعيد بن أبى هلال؛ ابن أبى حاتم، تفسير القرآن العظيم، و ج٣، ص٩٠٤ به نقل از ابن عباس ، ابن مسعود و سعيد بن مسيب و حسن و شعبى و عكرمة و ضحاك و سعيد بن جبير و مجاهد، و محمد بن سيرين و أبى قلابة، و عطاء ، و أبى صالح و سدى و زيد بن أسلم، و سعيد بن أبى هلال؛ ابوالفتوح رازى، روض الجنان و روح الجنان، ج٥، ص٢٩٦ به نقل از حسن بصرى و عطا؛ طوسى، التبيان، ج٣، ص١٥٠ به نقل از حسن و أبى قلابة و سدى؛ بحرانى، البرهان، ج٢، ص ٤٨ به نقل از امام باقر و شيبانى؛ طباطبايى، الميزان، ج٤، ص٢٥٥.
(١٤٥) بلاغى، آلاء الرحمن، ج٢، ص٦٠.