چنان كه ملاحظه مى شود، «افساح» به معناى فاصله بين كسانى است كه نشسته‌اند و معادل فارسى آن «جا باز كردن» و يا «جا فراخ كردن» است، چنان كه در زبان عربى «افسح عنّي» به معناى «از من دور شو» و يا «از من كناره بگير» مى‌باشد (٣١). اين مفهوم كنايه از اين است كه برخيزيد و برويد تا ديگران هم بتوانند از وجود پيامبر(ص) بهره‌مند شوند و يا اينكه برويد تا اسباب مزاحمت براى ايشان نشويد و بتوانند به كارهاى ديگرشان برسند (قرآن با بيانى لطيف اين حكم را بيان كرده است).معناى اخير با سياق سازگار است، زيرا كه آيات بعدى، آيات اشفاق و نجوا است كه مردم را ملامت مى‌كند كه چرا با ملاقات پيامبر(ص) براى مسائل بيهوده و غيرضرورى وقت ايشان را مى‌گيريد، از اين رو، دستور مى‌دهد هنگام ملاقات با ايشان صدقه بدهند.

نقطه مقابل واژه «افساح» در اين آيه، واژه «نشوز» است؛ بنابراين به معناى جمع‌شدن خواهد بود. طبق اين بيان، نقطه ربط اين آيه با آيات نجوا و اشفاق، واژه «افساح» است، نه «نشوز». بنابراين، ترجمه تفسيرى آيه اين گونه است:

(٢٧) طريحى، مجمع البحرين، ج٢، ص/٣٩٨.
(٢٨) راغب اصفهانى، مفردات الفاظ القرآن، ٦٣٥.
(٢٩) طبرسى، مجمع البيان، ج٩، ص٣٧٨.
(٣٠) مصطفوى، التحقيق في كلمات القرآن الكريم، ج٩، ص٨٣.
(٣١) طبرسى، جوامع الجامع، ج٤، ص٢٦٠؛ فيض كاشانى، تفسير الصافى، ج٥، ص١٤٨؛ بيضاوى، انوارالتنزيل، ج٥، ص١٩٥.