دارم و اين دو با هم تفاوت دارد. ممكن است كسى براى دفاع از يك نظريه علمى از يك متد علمى خاص بهره گيرد، اما انگيزه نفسانى او براى دفاع از اين نظريه، حبّ مال يا حبّ جاه و يا حقيقت طلبى باشد. ميان «روش علمى» و «انگيزه نفسانى» تفاوت آشكارى است و آقاى ابوالحسنى اين دو را با هم خلط كرده است.

اين نكته و نيز تفاوت ميان «انگيزه» و «روش» را به صراحت در مقاله خويش گوشزد كرده‌ام:

ممكن است انگيزه بسيارى از قرائت‌هاى گوناگون كه از تاريخ ظهور اين دو رويكرد ذكر خواهيم كرد در واقع مخالفت با دين و عدم سرسپردگى اعتقادى و عملى و تسليم كامل در مقابل آن باشد، ولى چون در اين نوشتار درصدد داورى پيرامون نيّت پديدآورندگان مذاهب و انديشه‌هاى مختلف در فهم دين نيستيم و تنها به ظهور اين دو گرايش در فهم آنان از دين مى‌پردازيم، تمام اين موارد را بدون هيچ قضاوتى پيرامون هدف و انگيزه آفرينندگان اين دو رويكرد، به طور يكسان ذكر خواهيم كرد. (٧٠)

ادعاى تناقض گويى

او ايراد گرفته است كه گرفتار اظهارات تناقض‌آميز شده‌ام . نخست عبارت خويش را كه به نظر ايشان دچار تناقض است نقل مى‌كنم:

در دوران حيات پيامبر اكرم(ص)، نمونه‌هايى از مخالفت صريح برخى از اصحاب با دستورهاى آن حضرت، به بهانه برخى استدلال‌ها و مصلحت‌انديشى‌ها ديده مى‌شود كه شايد به نظر برخى بتوان آنها را در زمره موارد رويكرد عقل‌گرايى ذكر كرد؛ اما اين مخالفت‌ها و اظهار نظرها با توجه به اينكه در مخالفت با فرمان شخص پيامبر(ص) بوده، از حوزه بحث

(٧٠) همان.