بهره گيرى از تجارب عالمان توانمند معقول و منقول مراكز مهمّ علمى سفر كرد و (٦) در سال ١٣٣٧ هـ . ق در سن پانزده سالگى، به مشهد مقدّس هجرت نمود. او در آنجا علوم ادبى را نزد شيخ محمد تقى اديب نيشابورى و بخشى از مراحل دروس سطح حوزه را مانند شرح لمعه و معالم نزد سيد محمد باقر مدرّس و شيخ كاظم دامغانى گذراند. سپس در سنّ هجده سالگى به قم آمد و با حضور در حلقه درس علماى نامدار و توانايى چون ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى ، شيخ محمّد على شاه آبادى و شيخ عبدالكريم حائرى يزدى در مدّت هفت سال، با همّت و تلاشى تحسين برانگيز، از خوان گسترده علمى و معنوى آنان بهره‌هاى فراوان جست. پس از دريافت اجازه اجتهاد از آيت اللّه‌ العظمى شيخ عبدالكريم حائرى يزدى (مؤسّس حوزه قم)، در سنّ ٢٥ سالگى، رهسپار نجف اشرف شد و از محضر استوانه‌هاى پرآوازه فقه آن ديار همچون سيد ابوالحسن اصفهانى، ميرزا محمّد حسين نائينى و آقا ضياء الدين عراقى استفاده كرد. مرحوم طبسى در مدّت اقامت خود در نجف اشرف، از ملازمان و مريدان خاصّ سيد ابوالحسن اصفهانى و از اعضاء اصلى گروه استفتاى ايشان شده بود. (٧)

اساتيد و شاگردان

در ادبيات، فقه، اصول، تفسير، عرفان و فلسفه از اساتيد بسيارى بهره برد، از جمله:

١ـ ادبيات: شيخ محمّد تقى اديب نيشابورى؛

٢ـ فقه: ميرزا على يثربى كاشانى (مكاسب)، ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى (رياض المسائل)، شيخ عبدالكريم حائرى يزدى ، ميرزاى نائينى، آقا ضياء الدين

(٦) همان، ص١٢ ؛ امين، مستدركات أعيان الشيعة، ج٣، ص٢٣٠.
(٧) طبسى، منية الراغب، ص١٣؛ امين، مستدركات اعيان الشيعة، ج٣، ص٢٣٠.