ياد مى‌كند كه جامعه اسلامى را پس از رحلت پيامبر اكرم (ص) فرا گرفت و سنّت‌هاى اصيل اسلامى را در ذهنيّت مسلمانان تغيير داد، چندانكه اگر كسى همّت به احياء آن سنن مى‌گماشت قيل و قال بر مى‌خاست كه: اى واى! دارند سنّت را تغيير و مُنكَر را رواج مى‌دهند! حضرت در تحليل موضوع، منشأ آن فتنه را هواهاى نفسانىِ اولياى امور و بدعت‌هاى آنان تلقى مى‌كند كه براى تحكيم مبانى قدرت و در جهت نقض ميثاق رسول اللّه‌(ص) با امّت و تغيير سنّت آن حضرت انجام گرفت و اينك وى (در مقام خليفه راستين پيامبر) اگر به دفع آن بدعت‌ها و احياء سنت نبوى (ص) برخيزد و بكوشد جامعه را به آنچه كه در عهد رسول اللّه‌ رواج داشت برگرداند، سپاهيانش از گرد او پراكنده شده و تنها گروهى اندك از شيعيانش كه مقام و مرتبت وى را در اسلام شناخته و طبق رهنمودهاى قرآن كريم و احاديث نبوى (ص)، از امامت و وجوب اطاعت ايشان آگاهند، نزد ايشان باقى خواهند ماند، چنانكه وقتى بدين كار برخاست با شورش و آشوب لشكر روبه رو گرديد:

«إنّما بدء وقوع الفتن من أهواء تتّبع و أحكام تبتدع يخالف فيها حكم اللّه‌ يتولّى فيها رجالٌ رجالاً، إلا إنّ الحق لو خلص لم‌يكن اختلاف و لو أنّ الباطل خلص لم‌يخف على ذي حجى و لكنّه يؤخذ من هذا ضغثٌ و من هذا ضغث فيجّللان معاً فهنالك يستولى الشيطان على اوليائه و نجى الذين سبقت لهم من اللّه‌ الحسنى. اننى سمعت رسول اللّه‌ صلى اللّه‌ عليه و آله يقول: كيف انتم اذا لبستكم فتنة يربو فيها الصغير و يهرم فيها الكبير، يجرى الناس عليها و يتخذونها سنةً فاذا غيّر منها شى‌ء قيل قد غيرت السنة و قد اتى الناس منكراً... ثمّ اقبل بوجهه و حوله ناس من اهل بيته و خاصّته و شيعته فقال: قد عملت الولاة قبلى أعمالاً خالفوا فيها رسول اللّه‌ صلى اللّه‌ عليه و آله متعمّدين لخلافه، ناقضين لعهده مغيّرين لسنته و لو حملت الناس على تركها و حوّلتها الى مواضعها و الى ما كانت في عهد رسول اللّه‌ صلى اللّه‌ عليه و آله لتفرّق عنّي جندى حتى ابقى