سمعت أبا عبداللّه‌(ع) يقول: وسئل عن الأنفال، فقال: كل قرية يهلك أهلها أو يجلون عنها فهي نفل للّه‌ عزّ وجلّ، نصفها يقسّم بين الناس و نصفها لرسول اللّه‌(ص)، فما كان لرسول اللّه‌(ص) فهو للامام (٣٠)؛

از امام صادق(ع) در باره انفال پرسش شد، شنيدم كه ايشان فرمودند : هر آبادى كه اهل آن نابود شده يا آن را ترك كرده باشند، براى خداوند عزّوجلّ است، نصف آن بين مردم تقسيم مى‌شود و نصف ديگر براى پيامبر(ص) است و هر آنچه براى رسول خدا(ص) است براى امام است.

براساس اين حديث، انفال براى خداوند است و به دو قسم تقسيم مى‌شود، نصف آن براى رسول خدا(ص) و بعد از ايشان براى امام ونصف ديگر براى مردم است.

٢ ـ روايت حريز از امام صادق(ع) كه عياشى آن را نقل كرده است:

سألته أو سئل عن الأنفال، فقال: كل قرية يهلك أهلها أو يجلون عنها فهي نفل، نصفها يقسّم بين الناس ونصفها للرسول(ص) (٣١)؛

از امام صادق(ع) در مورد انفال سؤال شد، يا خودم سؤال كردم، ايشان فرمودند: هر آبادى كه اهل آن هلاك شده باشند و يا آن را ترك كرده باشند، انفال است، نصف آن بين مردم تقسيم مى‌شود و نصف ديگرش براى پيامبر(ص) است.

اين حديث نيز شبيه حديث قبلى است.

(٣٠) وسائل الشيعه، باب ١ از ابواب انفال، ج٦، ص٣٦٧، ح٧ ؛ تهذيب الاحكام، ج٣، ص١٣٣.
(٣١) وسائل الشيعه، باب ١ از ابواب انفال، ج٦، ص٣٧٢، ح٢٥، تفسير عياشى، ج٢، ص٤٦.