ولى به نظر مؤلف، وجوب آن با سنت اثبات مى‌شود. البته، در كلام مؤلف قرينه‌اى وجود دارد كه احتمال مذكور را تأييد مى‌كند و آن جمله «وإنّما هي مستحبة له بعد استيفائه مناسك عمرته و حجه» است.

ركن جهاد

مباحث كتاب در اين بخش، در بيشتر موارد با عبارات غنيه هماهنگ است ؛ با اين تفاوت كه بر خلاف ابن زهره كه بحث امربه معروف و نهى از منكر را در بخش كلامى كتاب مطرح كرده، (٧١) ايشان آن را همانند شيخ در الجمل (٧٢) و النهايه (٧٣) و ابوالصلاح حلبى در الكافي (٧٤) در ذيل كتاب الجهاد مطرح كرده است (٧٥) كه مورد استقبال متأخران (٧٦) نيز قرار گرفته است. شيخ مفيد در مقنعه (٧٧) بحث امر به معروف و نهى از منكر را در پايان كتاب و بعد از بحث حدود آورده است. سيد مرتضى در جمل العلم (٧٨) و شيخ در اقتصاد (٧٩) آن را در بخش كلامى كتاب مطرح كرده‌اند.

با توجه به آنچه گذشت، به طور كلى نمى‌توان نتيجه گرفت كه مؤلف در شيوه ارائه و طرح مباحث فقهى در ميان فقيهان پيش از خود، از چه كتابى بيشترين

(٧١) غنية النزوع، ج٢، ص٢٥٥.
(٧٢)الجمل و العقود، ص١٦٠.
(٧٣)النهايه، ص٢٩٩.
(٧٤)الكافي فيالفقه، ص٢٤٦.
(٧٥) اشارة السبق، ص١٤٦.
(٧٦)ر.ك: فقه القرآن، ج١، ص٣٥٦؛ سرائر، ج٢، ص٢١؛ شرائع الاسلام، ج١، ص٣١٠؛ الجامع للشرائع، ص٢٤٢.
(٧٧)مقنعه، ص٨٠٧.
(٧٨)جمل العلم و العمل، ص٣٩.
(٧٩)الاقتصاد، ص١٤٦.